از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٥٢ - شهادت محمد بن عباس سلام الله عليه
روحش از قفس بدن به شاخسار جنان پرواز نمود رضوان اللّه عليه .
شهادت جعفر بن على عليه السّلام
بعد از عون برادر ديگر يعنى جعفر بن على عليه السّلام از امام عليه السّلام اجازت گرفت و روى به ميدان نهاد وقتى به ميان صحنه كارزار رسيد اين رجز بخواند :
|
انّى انا جعفر ذو المعالى |
ابن علىّ الخير ذو النّوال |
|
|
حسبى بعمّى شرفا و الخال |
احمى حسينا ذى النّدى المفضال |
سپس برآن قوم نابكار حمله برد و جنگ نمايانى نمود و بالاخره هانى بن تبيت براو حمله كرد و شهيدش نمود ابو الفرج از امام باقر عليه السّلام نقل كرده كه خولى ملعون آن بزرگوار را شهيد كرد .
ابن شهرآشوب فرموده : خولى اصبحى تيرى بجانبش انداخت و آن تير به شقيقه يا چشم آن والامقام رسيد و از پاى درآوردش .
شهادت عبد اللّه بن على عليه السّلام
پس از جعفر برادرش عبد اللّه بن على عليه السّلام با ديده اشگبار خدمت امام عليه السّلام رسيد و عرض كرد : اى برادر از فراق برادران طاقتم طاق شده اجازت فرمائيد به ميدان روم .
حضرت امام حسين عليه السّلام به او اجازه دادند، عبد اللّه روى به مصاف آورد و خود را به قلب لشگر زد و صد و هفتاد كس را بخاك مذلّت انداخت و پس از غلبه ضعف و تشنگى و گرسنگى برآن جناب، هانى بن ثويب حضرمى به او زخمى زد كه از مركب افتاد و مرغ روحش به شاخسار جنان پرواز نمود .
شهادت محمّد بن عبّاس سلام اللّه عليه
مرحوم صدر قزوينى در كتاب حدائق الانس مىنويسد :
از جمله مستشهدين در ركاب سلطان دنيا و دين فرزند قمر منظر ماهپيكر و شجيع ناس محمّد بن العبّاس است .