از مدينه تا مدينه( مقتل) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٠ - گرفتار شدن حضرت مسلم بن عقيل عليه السلام بدست اوباش كوفه

در اين اثناء پسر طوعه يعنى بلال از پاى منبر ابن زياد فارغ شده روى به خانه آورد و وارد منزل شد مادر را ديد به اطاقى رفت و آمد مى‌كند و بسيار شاد و مسرور است، پسر گفت :

اى مادر امشب تو را حالى عجيب مشاهده مى‌كنم در آن اطاق تردد مى‌كنى آيا خير است؟

طوعه گفت : بلى، خير است .

پسر اصرار كرد كه چرا به آن اطاق رفت و آمد مى‌كنى؟

طوعه واقع را نمى‌گفت و از بيان آن انكار مى‌نمود .

از پسر اصرار و از مادر انكار بالاخره طوعه ديد جز گفتن چاره‌اى ندارد گفت :

نور ديده مى‌گويم امّا به كسى نگوئى .

گفت : البته به كسى نخواهم گفت .

طوعه گفت : بگو به ذات اقدس الهى به احدى نمى‌گويم .

پسر قسم‌هاى فراوان خورد كه به كسى نمى‌گويد .

طوعه گفت : نور ديده اين بزرگوار عاليمقدار را كه مى‌بينى جناب مسلم بن عقيل است پناه به من ضعيفه آورده و من او را در آن خانه نشانده‌ام و خدمت مى‌كنم و اجر از خدا مى‌خواهم .

پسر شنيد و ساكت شد، سر به بستر گذارد .

جناب مسلم بعد از وظائف طاعت و عبادت سر بربستر گذارد راحت نمود، در عالم رؤيا خوابهاى آشفته ديد بيدار شد و نشست از فراق امام عالمين و سلطان كونين و از دورى اهل و عيال و اطفال و از محنت روزگار و جفاى فلك غدّار مى‌گريست و به زبانحال مى‌فرمود :