پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤ - شرح و تفسير تفكر منطقى
شرح و تفسير تفكر منطقى
امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكته مهمى درمورد سؤال كردن اشاره كرده، مىفرمايد: «درباره آنچه تحققيافتنى نيست سؤال مكن چراكه در آنچه تحقق يافته بهاندازه كافى اسباب مشغولى فكر وجود دارد»؛
(لَا تَسْأَلْ عَمَّا لَايَكُونُ، فَفِي الَّذِي قَدْ كَانَ لَكَ شُغْلٌ)
. سؤال كردن كار خوبى است و كليد گنجينه علم و دانش است به همين دليل در قرآن مجيد و روايات اسلامى كراراً به آن دستور داده شده است و حتى حيا كردن از سؤال درباره امورى كه مربوط به سرنوشت انسان در دين و دنياست به عنوان حياء حمق (حياء احمقانه) شمرده شده است. ولى سؤال بايد درباره امورى باشد كه مربوط به حيات مادى يا معنوى انسان است و امورى كه امكان تحقق در آن تصور شود.
اما اگر كسى خود را به سؤالاتى درباره امور غير ممكن يا بسيار نادر مشغول كند، از مسائل مهم زندگى بازمىماند. مثلًا بعضى سؤال مىكنند كه اگر انسان با جن ازدواج كند فرزندانى كه از آنها متولد مىشوند چگونهاند و چه احكامى دارند؟ و يا اگر از آميزش انسان با حيوان بچهاى متولد شود آن بچه مشمول چه احكامى است؟
گاه سؤال درباره امور ممكن است اما امورى كه هيچ تأثيرى در زندگى مادى