پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٥ - شرح و تفسير عصاره مفهوم زهد
مىشود: نخست اينكه اگر انسان مواهبى از دنيا را در اختيار دارد و از دستش رفت ناراحت نشود و ناله سر ندهد و پيوسته اظهار تأسف نكند و نشانه ديگر اينكه به آنچه دارد دلبسته نباشد. به اين معنا كه پيوسته به دليل اينكه مبادا از دست برود نگران و دلمشغول نباشد.
و يا به تعبير ديگر به دليل داشتن امكانات مادى و مال و ثروت و مقام، اظهار خوشحالى و افتخار و بزرگى نكند و آنها را امانتى الهى بداند كه روزى بر اساس حكمتش ارزانى مىدارد و روز ديگرى به حكم عدالتش بازمىستاند.
مناسب است در اينجا به قسمتى از اشعار شيخ بهايى كه در اين زمينه سروده است اشاره كنيم، او مىگويد:
|
زهد چه؟ تجريد قلب از حب غير |
تا تعلق نايدت مانع ز سير |
|
|
گر رسد مالى نگردى شادمان |
ور رود آن نبودت باكى از آن |
|
|
لطف دانى آنچه آيد از خدا |
خواه ذل و فقر خواه عز و غنا |
|
|
هركه او را اين صفت حالى نشد |
دل ز حب ماسوا خالى نشد |
|
|
نفى لا تأسوا على ما فاتكم |
يأس آوردش شده از راه گم |