پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٠ - شرح و تفسير طالبان دنيا و طالبان آخرت

شرح و تفسير طالبان دنيا و طالبان آخرت‌

امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه براى اين‌كه دنياپرستان را از راهى كه مى‌روند بازدارد و طالبان آخرت را در مسيرى كه دارند تشويق كند مى‌فرمايد: «روزى بر دوگونه است: يكى آن‌كه به‌دنبال انسان مى‌آيد و ديگر آن‌كه انسان به‌دنبال آن مى‌رود»؛

(الرِّزْقُ رِزْقَانِ: طَالِبٌ، وَ مَطْلُوبٌ‌)

. تجربه‌هاى ما نيز در زندگى به ما نشان داده است كه گاه روزى‌هاى فراوانى بى‌آن‌كه انسان به‌دنبال آن برود و يا تلاش زيادى داشته باشد به او مى‌رسد و گاه به عكس، تمام تلاش خود را براى رسيدن به اموال و ثروت‌هايى به‌كار مى‌گيرد و گاه بخش مهمى از عمر خودش را در اين راه صرف مى‌كند ولى هرگز به آن نمى‌رسد و ناكام از دنيا مى‌رود.

لذا امام عليه السلام به‌دنبال اين تقسيم دوگانه مى‌فرمايد: «كسى كه دنيا را بطلبد، مرگ، او را مى‌طلبد تا او را از دنيا خارج كند (و به تمام خواسته‌هايش نخواهد رسيد) و كسى كه طالب آخرت باشد دنيا در طلب او برمى‌آيد تا وى روزى‌اش را به‌طور كامل از دنيا برگيرد»؛

(فَمَنْ طَلَبَ الدُّنْيَا طَلَبَهُ الْمَوْتُ، حَتَّى يُخْرِجَهُ عَنْهَا؛ وَ مَنْ طَلَبَ الْآخِرَةَ طَلَبَتْهُ الدُّنْيَا، حَتَّى يَسْتَوْفِيَ رِزْقَهُ مِنْهَا)

. اشاره به اين‌كه دنياپرستان غالباً به اهداف خود نمى‌رسند به خصوص اين‌كه هرقدر از دنيا را به‌دست آورند عطش آن‌ها فزون‌تر مى‌شود تا زمانى كه مرگ‌