پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٨ - شرح و تفسير دوازده صفت اولياءاللَّه
و اموال و مقامات دنيوى را نه تنها براى خود افتخارى نمىدانند بلكه آن را سبب از دست دادن توفيقات بيشتر و مهمترى محسوب مىدارند؛ درست به عكس دنياپرستان كه آن را افتخار مىشمرند هرچند توفيقات بيشترى را براى رسيدن به معنويات از دست بدهند.
و در ششمين و هفتمين وصف مىفرمايد: «با آنچه دنياپرستان با آن در صلحاند دشمناند و با آنچه دنياپرستان با آن دشمناند در صلحاند»؛
(أَعْدَاءُ مَا سَالَمَ النَّاسُ، وَ سَلْمُ مَا عَادَى النَّاسُ!)
. روشن است كه دنياپرستان با شهوات دنيا ولذات نامشروع آن وافتخار ومباهات به فزونى مال و ثروت پيوند دوستى بستهاند چيزى كه اولياءاللَّه با آن مخالفاند و از سويى ديگر، دنياپرستان، با تقوا و پرهيزكارى و زهد و ايثار و فداكارى دشمناند همان چيزهايى كه اولياءاللَّه با آن پيمان صلح و دوستى بستهاند.
اولياءاللَّه طرفدار حقاند و دنياپرستان مخالف آن، چون اجراى حق منافع كثيف آنها را بر باد مىدهد و به عكس، اولياءاللَّه دشمن ظلم و ستم هستند چيزى كه دنياپرستان پيوسته از آن طرفدارى مىكنند زيرا اهداف شوم آنها را تحقق مىبخشد.
در هشتمين و نهمين توصيف آنها مىفرمايد: «كتاب خدا (قرآن مجيد) بهوسيله آنها فهميده مىشود و آنها نيز بهوسيله قرآن حقايق را درك مىكنند»؛
(بِهِمْ عُلِمَ الْكِتَابُ وَبِهِ عَلِمُوا)
. آرى از يكسو حقجويان و حقطلبان بهسراغ آنها مىروند و حقايق قرآن را از آنها دريافت مىدارند و از سويى ديگر خود آنها نيز بهسراغ قرآن مىروند و حقايق را از آن درمىيابند و به تعبير ديگر سرچشمه فهم مردم از قرآن، آنها هستند و سرچشمه علوم آنها قرآن است.
قرآن مجيد در سوره عنكبوت آيه ٤٩ مىفرمايد: « «بَلْ هُوَ آياتٌ بَيناتٌ فى