پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٧ - شرح و تفسير اركان دين و دنيا

سنگ‌هاى سخت فرو مى‌ريزد (و بر آن باقى نمى‌ماند)». [١]

نيز روشن است كه هرگاه اغنيا به وظايف خود در برابر نيازمندان عمل نكنند آن‌ها سد تقوا را شكسته و آلوده انواع گناهان، امثال سرقت و غارت، خيانت در امانت، حتى قيام‌هاى عمومى بر ضد ثروتمندان و رفتن به‌سراغ نظام‌هاى اشتراكى و كمونيستى مى‌شوند.

در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم:

«إِنَّ مِنْ بَقَاءِ الْمُسْلِمِينَ وَ بَقَاءِ الْإِسْلَامِ أَنْ تَصِيرَ الْأَمْوَالُ عِنْدَ مَنْ يعْرِفُ فِيهَا الْحَقَّ وَ يصْنَعُ فِيهَا الْمَعْرُوفَ فَإِنَّ مِنْ فَنَاءِ الْإِسْلَامِ وَ فَنَاءِ الْمُسْلِمِينَ أَنْ تَصِيرَ الْأَمْوَالُ فِى أَيدِى مَنْ لَايعْرِفُ فِيهَا الْحَقَّ وَ لَايصْنَعُ فِيهَا الْمَعْرُوفَ‌

؛ از عوامل بقاء اسلام و مسلمين اين است كه اموال و ثروت‌ها به دست كسانى بيفتد كه حق را در آن بشناسند و به ديگران كمك كنند، و از عوامل فناء اسلام و مسلمين اين است كه اموال به دست كسانى بيفتد كه حق را در آن نشناسند و كمك به ديگران نكنند». [٢]

سپس امام عليه السلام در ادامه اين سخن به نكته مهم ديگرى اشاره كرده، مى‌فرمايد:

«اى جابر! كسى كه نعمت فراوان خداوند به او روى آورد نياز مردم به او بسيار خواهد شد»؛

(يَا جَابِرُ، مَنْ كَثُرَتْ نِعَمُ اللَّهِ عَلَيْهِ كَثُرَتْ حَوَائِجُ النَّاسِ إِلَيْهِ‌)

. طبيعى است كه تشنگان به‌دنبال چشمه‌هاى آب مى‌روند و گرسنگان به‌دنبال منابع غذا. بنابراين كسانى كه خداوند نعمت فراوانى به آن‌ها داده بايد از مراجعات مكرر مردم تعجب يا وحشت نكنند، و اين خود نعمت ديگرى است كه بتوانند با نعمت‌هاى وافرى كه در اختيار آنهاست گره از كار مردم بگشايند.

سپس امام عليه السلام به واكنش‌هاى مختلف افراد پرنعمت در برابر اين وضع و آثار آن اشاره كرده، مى‌فرمايد: «در اين حال آن‌كس كه وظيفه واجب خود را در برابر

[١]. كافى، ج ١، ص ٤٤، ح ٣.

[٢]. همان، ج ٤، ص ٢٥، ح ١.