پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٩ - ٤٣١ الرِّزْقُ رِزْقَانِ طَالِبٌ، وَ مَطْلُوبٌ فَمَنْ طَلَبَ الدُّنْيَا طَلَبَهُ الْمَوْتُ، حَتَّى يُخْرِجَهُ عَنْهَا؛ وَ مَنْ طَلَبَ الْآخِرَةَ طَلَبَتْهُ الدُّنْيَا، حَتَّى يَسْتَوْفِيَ رِزْقَهُ مِنْهَا

٤٣١ الرِّزْقُ رِزْقَانِ: طَالِبٌ، وَ مَطْلُوبٌ. فَمَنْ طَلَبَ الدُّنْيَا طَلَبَهُ الْمَوْتُ، حَتَّى يُخْرِجَهُ عَنْهَا؛ وَ مَنْ طَلَبَ الْآخِرَةَ طَلَبَتْهُ الدُّنْيَا، حَتَّى يَسْتَوْفِيَ رِزْقَهُ مِنْهَا.

امام عليه السلام فرمود:

روزى بر دو گونه است: يكى آن‌كه به‌دنبال انسان مى‌آيد و ديگر آن‌كه انسان به‌دنبال آن مى‌رود. كسى كه دنيا را بطلبد، مرگ، او را مى‌طلبد تا او را از دنيا خارج كند (و به تمام خواسته‌هايش نخواهد رسيد) و كسى كه طالب آخرت باشد دنيا در طلب او برمى‌آيد تا وى روزى‌اش را به‌طور كامل از دنيا برگيرد. [١]

[١]. سند گفتار حكيمانه:

تنها منبع ديگرى كه خطيب در مصادر براى اين گفتار حكيمانه نقل كرده غررالحكم است كه با تفاوتى آن را ذكر كرده و شبيه صدر اين كلام در نامه ٣١ (وصيت امام عليه السلام به فرزند دلبندش امام مجتبى عليه السلام) و در حكمت ٣٧٩ آمده است. (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ٣٠١).