پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٧ - ١ ماجراى گفتگوى عمار ياسر و مغيره

شعبه چه گفتگويى بود كه على عليه السلام به عمار چنان فرمود. اما مرحوم علامه شوشترى نقل مى‌كند كه گفتگوى عمار با مغيره درباره اين بود كه عمار مغيره را دعوت كرد تا با اميرمؤمنان عليه السلام بيعت كند و او را در برابر دشمنانش (ازجمله معاويه) يارى دهد. مغيره نپذيرفت و به عمار گفت: يارى تو براى على بن ابى‌طالب مانند كسى است كه از گرما به بيابان سوزان فرار كند يعنى تو از آن مصيبت‌هاى زمان عثمان فرار كردى و الآن در فشار معاويه‌اى خواهى افتاد كه مصائبش بيشتر از اوست. هنگامى كه اميرمؤمنان على عليه السلام اين گفتگو را (يا گوشه‌اى از آن را شنيد) آن سخنان را به عمار فرمود. [١]

٢. عمار ياسر و مغيرة بن شعبه را بيشتر بشناسيم‌

درباره عمار ياسر، آن صحابى بزرگ و مخلص رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و صحابى فداكار جانشينش، اميرمؤمنان على عليه السلام پيش از اين در جلد ٧، صفحه ٨٣ از همين كتاب و جاهاى ديگر سخن گفته‌ايم ولى فضايل و مناقب آن مرد پاكباز بيش از اين‌هاست. او كسى است كه يكى از آيات قرآن درباره او نازل شد زمانى كه جماعتى از مشركين، او و پدر و مادرش را شكنجه كردند تا اظهار برائت از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كنند پدر و مادرش حاضر نشدند و شهيد گشتند ولى عمار با زبان و لفظ خود آنچه را مى‌خواستند گفت و گريه‌كنان خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله آمد. آيه شريفه نازل شد: « «مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ»؛ كسانى كه بعد از ايمان كافر شوند (مجازات مى‌شوند) به‌جز آن‌ها كه تحت فشار واقع شده‌اند در حالى كه قلبشان با ايمان، آرام است» [٢] در اين‌جا بعضى از ناآگاهان گفتند: عمار با گفتن الفاظ مربوط به برائت و بيزارى از اسلام، كافر شد.

[١]. بهج الصباغة، ج ٩، ص ٥٩٣.

[٢]. نحل، آيه ١٠٦.