پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٨ - شرح و تفسير هر افتخارى است در عمل است

فرمود: آيا سخن افراد بى‌سروپاى كوفه كه مى‌گويند: فاطمه زهرا عليها السلام دامانش پاك بود و خداوند تمام فرزندانش را بر آتش دوزخ حرام كرد، تو را فريفته؟ اين فقط مربوط به امام حسن و امام حسين بود اگر چنين مى‌پندارى كه تو خدا را معصيت كنى و وارد بهشت شوى و موسى بن جعفر اطاعت خدا را كند و او هم وارد بهشت شود در اين صورت مقام تو نزد خداوند از موسى بن جعفر عليه السلام هم بالاتر است.

سپس فرمود:

«وَ اللَّهِ مَا ينَالُ أَحَدٌ مَا عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِلَّا بِطَاعَتِهِ وَ زَعَمْتَ أَنَّكَ تَنَالُهُ بِمَعْصِيتِهِ فَبِئْسَ مَا زَعَمْت‌

؛ به خدا سوگند كسى به مقامات الهى نمى‌رسد مگر از طريق طاعت او ولى تو چنين پنداشته‌اى كه به آن مقامات از طريق معصيت مى‌رسى، چه پندار غلطى!».

سپس زيد عرض كرد: من برادرت و فرزند پدرت هستم. حضرت فرمود: تو برادر من هستى مادامى كه اطاعت خداوند متعال كنى. نوح عرض كرد: خداوندا! فرزند من از خانواده من است و وعده تو حق مى‌باشد (كه خاندان مرا نجات دهى) و تو احكم الحاكمينى. خداوند فرمود: اى نوح! او از خاندان تو نيست او عمل غير صالحى است (/ فرد ناشايسته‌اى است). خداوند متعال او را به‌سبب معصيت از خاندان نوح طرد كرد. [١]

از بعضى از روايات استفاده مى‌شود كه مأمون او را به خاطر امام على بن موسى‌الرضا عليه السلام بخشيد و او تا پايان خلافت متوكل عباسى زنده بود سپس از دنيا رفت و در سامرا به خاك سپرده شد. [٢]

مرحوم سيد رضى در ذيل اين گفتار حكيمانه مى‌افزايد: «در روايت ديگرى (اين مطلب به‌صورت ديگرى نقل شده است): آن‌كس كه از ارزش‌هاى وجودى‌

[١]. بحارالانوار، ج ٤٣، ص ٢٣١، ح ٦ و ج ٤٩، ص ٢١٨، ح ٢

[٢]. عيون اخبار الرضا عليه السلام، ج ٢، ص ٢٣٤