پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٤ - شرح و تفسير مردگان زندهنما!
يا برچيدن بساط منكرات موجود كه گاه منجر به درگيرى فيزيكى بهسبب مقاومت عاملين به منكر و جسور بودن آنها مىشود.
قابل توجه اينكه امام عليه السلام اين سه را به ترتيب اهميت ذكر كرده است: نخست انكار با يد سپس لسان و بعد قلب.
اينكه امام عليه السلام مىفرمايد: چنين كسى تمام خصال نيك را در خود جمع كرده، بهسبب اين است كه كارى فراتر از آن تصور نمىشود و اينكه بعضى از شارحان نهجالبلاغه كمكهاى مالى را قسم چهارم ذكر كردهاند صحيح به نظر نمىرسد زيرا كمكهاى مالى نيز جزء اقدامات عملى است كه با دست انجام مىشود.
آنگاه امام عليه السلام بهسراغ گروه دوم مىرود و مىفرمايد: «گروهى ديگر تنها با زبان و قلب به مبارزه برمىخيزند اما با دست كارى انجام نمىدهند آنها به دو خصلت از خصلتهاى نيك تمسك جستهاند و يكى را ضايع كردهاند»؛
(وَمِنْهُمُ الْمُنْكِرُ بِلِسَانِهِ وَ قَلْبِهِ وَ التَّارِكُ بِيَدِهِ، فَذَلِكَ مُتَمَسِّكٌ بِخَصْلَتَيْنِ مِنْ خِصَالِ الْخَيْرِ وَمُضَيِّعٌ خَصْلَةً)
. شك نيست كه افراد ناتوان و يا توانمند فاقد مسئوليت كامل، نخستين چيزى را كه ترك مىكنند اقدامات عملى در راه نهى از منكر است. تنها در قلبشان از آن متنفرند و با زبان هم نصيحت و اعتراض مىكنند. آنها در برابر دو قسمتى كه انجام دادهاند مأجورند و درباره ترك مبارزه عملى با منكر- در صورتى كه قدرت داشته باشند- مسئوليت سنگينى در پيشگاه خدا دارند.
سپس امام عليه السلام بهسراغ گروه سوم مىرود و مىفرمايد: «گروهى ديگر تنها با قلبشان نهى از منكر مىكنند (و از آن بيزارند) ولى مبارزه با دست و زبان را ترك مىگويند اين گروه بهترين خصلتهاى اين سه را ترك گفته و تنها به يكى چنگ زدهاند»؛
(وَمِنْهُمُ الْمُنْكِرُ بِقَلْبِهِ وَالتَّارِكُ بِيَدِهِ وَلِسَانِهِ، فَذلِكَ الَّذِي ضَيَّعَ أَشْرَفَ الْخَصْلَتَيْنِ مِنَ الثَّلاثِ وَ تَمَسَّكَ بِوَاحِدَةٍ)
.