پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣٣ - ٤٦٤ إِنَّ لِبَنِي أُمَيَّةَ مِرْوَداً يَجْرُونَ فِيهِ، وَ لَوْ قَدِ اخْتَلَفُوا فِيَما بَيْنَهُمْ ثُمَّ كَادَتْهُمُ الضِّبَاعُ لَغَلَبَتْهُمْ

٤٦٤ إِنَّ لِبَنِي أُمَيَّةَ مِرْوَداً يَجْرُونَ فِيهِ، وَ لَوْ قَدِ اخْتَلَفُوا فِيَما بَيْنَهُمْ ثُمَّ كَادَتْهُمُ الضِّبَاعُ لَغَلَبَتْهُمْ.

امام عليه السلام فرمود:

بنى‌اميه تا زمان معينى مهلت دارند كه به تاخت و تاز مشغول باشند و همين كه بين آن‌ها اختلاف افتاد دشمنانِ ضعيفِ كفتارصفتشان آن‌ها را فريب مى‌دهند

و بر آنان پيروز مى‌شوند. [١]

مرحوم سيد رضى در ذيل اين گفتار حكيمانه مى‌گويد: «مَرود» در اين‌جا مَفعل (بر وزن مكتب) است كه از ماده «إرواد» گرفته شده و به معناى مهلت دادن و اظهار كردن است و اين تعبير از فصيح‌ترين و جالب‌ترين تعبيرات است گويا

[١]. سند گفتار حكيمانه:

مرحوم خطيب در اين‌جا منبع ديگرى براى اين گفتار حكيمانه ذكر نكرده ولى صدر آن در نهايه ابن اثير و همچنين در لسان العرب آمده است. ذكر آن در اين دو كتاب لغت معروف، دليل بر شهرت آن است.

در مصنف ابن ابى‌شيبه (ج ٨، ص ٦١٢) نيز اين كلام بدون ذكرى از بنى‌اميه آمده است. همچنين در كنزالعمال متقى هندى (ج ٥، ص ٧٩٩).