پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩ - شرح و تفسير راه استجابت دعا
اين اشتباه بزرگى است. مقام امام عليه السلام والاتر از آن است كه افكار عاميانه را تأييد كند. البته اجابت دعا همانگونه كه در روايات متعددى وارد شده، گاه به اين صورت است كه خداوند عين آن را به درخواستكننده مىدهد و گاه اگر آن را مصلحت نبيند، عوض آن را در دنيا يا آخرت بهصورت ديگرى به او خواهد داد.
در واقع هيچ دعايى نيست كه به اجابت نرسد، خواه عين آن خواسته را خدا بدهد يا چيزى را بهجاى آن و معادل آن يا بيشتر از آن.
سؤال ديگر اين است كه آيا صلوات فرستادن ما چيزى بر مقام پيامبر صلى الله عليه و آله مىافزايد؟ بعضى از شارحان نهجالبلاغه اصرار بر اين دارند كه مقام پيغمبر صلى الله عليه و آله بىنهايت بالاست و چيزى بر آن افزوده نخواهد شد. در حالى كه اين سخن اشتباه بزرگى است، مقامات قرب الىاللَّه بىنهايت است، چنين نيست كه پايان بيابد بنابراين خداوند بهبركت دعاى ما رحمت تازهاى برروان پاك پيغمبر صلى الله عليه و آله مىفرستد.
و به عبارت ديگر، اين ما نيستيم كه مقام آن حضرت را بالاتر از آنچه هست مىبريم بلكه اين خداوند است كه گاه خودش و گاه به بركت تقاضاى فرشتگان و گاه به تقاضاى بندگان صالح، رحمت تازهاى بر روان پاك پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرستد.
در دعاها و روايات اسلامى شواهد روشنى بر اين مطلب وجود دارد. در روايت معروف تشهّد نماز، اين تعبير از امام صادق عليه السلام نقل شده است:
«وَتَقبَّلْ شَفاعتَه فى امَّتِهِ وارفَعْ دَرَجَتَه». [١]
در يكى از خطبههاى اميرمؤمنان على عليه السلام در روز جمعه نيز اين عبارت آمده است:
«اللّهمَّ صَلّ على محمَّدٍ عَبدِكَ وَرَسولِكَ ونَبِيّكَ صلاةً نامِيةً زاكِيةً تَرفَعُ بها دَرَجَتَه». [٢]
[١]. وسائلالشيعه، ج ٤، ص ٩٨٩، ابواب تشهد، باب ٣، ح ١ و ٢.
[٢]. من لايحضره الفقيه، ج ١، ص ٤٣٢.