پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨١ - شرح و تفسير نقاط ضعف عجيب اين انسان مغرور!
مىشوند. هر زمان كه بخشى از آنها غلبه كنند انسان به يكى از بيمارىها مبتلا مىشود.
دستگاههاى بدن انسان اعم از دستگاه تنفس و قلب و كليه و عروق و مغز، همه آسيبپذيرند و در معرض انواع آفات و بيمارىها قرار دارند. با اين حال چگونه انسان مىتواند به فرداى خود مطمئن باشد كه سالم است و توانا؟
از سوى سوم، هر عملى كه بهجا مىآورد در نامه اعمال او ثبت مىشود و فرشتگان الهى مأمور حفظ اعمال او هستند. اضافه بر اين، زمين و زمان و اعضاى بدن او نيز همگى مأموريت ضبط اعمال او را دارند.
آيا چنين انسانى شايسته عنوان مسكين نيست كه امام عليه السلام فرموده است؟
آنگاه اشاره به عوامل بيرونى كرده و به چند نمونه ظاهراً كوچك آن كه مىتواند زندگى انسان را برهم زند اشاره مىكند، مىفرمايد: «پشهاى او را آزار مىدهد و گلوگير شدن (آب يا غذا) موجب مرگ اوست و عرق، او را متعفن و بدبو مىسازد»؛
(تُؤْلِمُهُ الْبَقَّةُ، وَ تَقْتُلُهُ الشَّرْقَةُ، وَ تُنْتِنُهُ الْعَرْقَةُ)
. «شرقة» اسم «مرة» از ماده «شَرَق» (بر وزن طرب) به معناى گلوگير شدن است.
آرى پشهاى كه گاه به آسانى به چشم نمىآيد و در گوشه و كنار در كمين انسان است كه بر بدن او بنشيند و با نيش خود بخشى از خون او را بمكد و خواب و استراحت را از او بگيرد. اضافه بر پشههاى خطرناكى كه گاه مايه مرگ انساناند يا بيمارىهايى را به او تحميل مىكنند.
از سويى ديگر مجراى تنفس و تغذيه انسان دقيقاً در كنار يكديگر قرار دارند.
به هنگامى كه انسان مىخواهد غذايى ببلعد دريچه تنفس بسته مىشود و به هنگامى كه بلعيدن تمام شد باز مىشود. حال اگر آن دريچه كوچكى كه اين وظيفه را برعهده دارد دير بجنبد و مقدارى آب يا غذا وارد ريه شود اگر بسيار كم باشد با سرفههاى شديد به خارج پرتاب مىشود و اگر زياد باشد حالت خفگى