پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٥ - شرح و تفسير دوازده صفت اولياءاللَّه
شرح و تفسير دوازده صفت اولياءاللَّه
امام عليه السلام در اين گفتار بسيار پرمعنا و حكيمانه، دوستان خاص خدا را با اوصاف دوازدهگانهاى معرفى مىكند.
نخست مىفرمايد: «اولياءاللَّه كسانى هستند كه به باطن دنيا مىنگرند آنگاه كه مردم (دنياپرست) به ظاهر آن نگاه مىكنند»؛
(إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ هُمُ الَّذِينَ نَظَرُوا إِلَى بَاطِنِ الدُّنْيَا إِذَا نَظَرَ النَّاسُ إِلَى ظَاهِرِهَا)
. همانگونه كه قرآن مجيد در سوره روم آيه ٧ مىفرمايد: « «يَعْلَمُونَ ظَاهِراً مِّنَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ»؛ آنها فقط ظاهرى از زندگى دنيا را مىدانند و از آخرت (و پايان كار) غافلاند!».
آرى ظاهر دنيا آنها را چنان به خود مشغول مىسازد كه گمان مىكنند هدف نهايى و كمال مطلق در رسيدن به آن است ولى اولياءاللَّه مىدانند دنيا سرايى است ناپايدار، مزرعهاى است براى آخرت و منزلگاهى است بر سر راه كه بايد از آن زاد و توشه براى سفر طولانى آخرت برگيرند.
در دومين صفت مىفرمايد: «آنها به آينده دنيا (سراى آخرت) مشغولاند در حالى كه دنياپرستان به امروز و حاضر آن سرگرماند»؛
(وَاشْتَغَلُوا بِآجِلِهَا إِذَا اشْتَغَلَ النَّاسُ بِعَاجِلِهَا)
. اولياء اللَّه دنيا را گذرگاهى در مسير آخرت مىبينند در حالى كه دنياپرستان