پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٠٣ - شرح و تفسير همسان شهيدان

نفس به ويژه در مقابل انگيزه‌هاى شديد جنسى چه اندازه اهميت قائل است.

امام عليه السلام در تأييد اين مطلب و تأكيد بر آن، در پايان اين سخن، عفيف و پاكدامن را همچون فرشته‌اى از فرشتگان خدا مى‌شمرد و مى‌فرمايد: چنين كسى نزديك است به مقام فرشتگان مقرب الهى برسد.

بخشى از مقاماتى كه بسيارى از اوليا و انبيا پيدا كرده‌اند مرهون عفت نفس آن‌ها بوده است.

حضرت يوسف عليه السلام گرچه به‌دليل عفت و پاكدامنى سال‌ها در زندان به سر برد و رنج‌هاى فراوانى تحمل كرد اما علاوه بر مقامات معنوى و اخروى، در دنيا سربلند و سرافراز شد و عزيز مصر، آن كشور پهناور و بزرگ گشت.

در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم:

«مَنْ سَلِمَ مِنْ أُمَّتِى مِنْ أَرْبَعِ خِصَالٍ فَلَهُ الْجَنَّةُ مِنَ الدُّخُولِ فِى الدُّنْيَا وَ اتِّبَاعِ الْهَوَى وَ شَهْوَةِ الْبَطْنِ وَ شَهْوَةِ الْفَرْج‌

؛ كسى كه از چهارچيز خود را حفظ كند وارد بهشت مى‌شود، دنياپرستى، هواپرستى، شهوت شكم و شهوت جنسى». [١]

در حديثى از امام باقر عليه السلام مى‌خوانيم:

«مَا عُبِدَ اللَّهُ بِشَيْ‌ءٍ أَفْضَلَ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَفَرْجٍ‌

؛ هيچ عبادت الهى‌اى برتر از اين نيست كه انسان در مقابل شكم‌پرستى و شهوت‌پرستى عفيف و پاك بماند». [٢]

و در نقطه مقابل عفت و پاكدامنى، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:

«أَكْثَرُ مَا تَلِجُ بِهِ أُمَّتِى النَّارَ الْأَجْوَفَان‌

؛ بيشترين چيزى كه امت مرا گرفتار آتش دوزخ مى‌كند دو چيز است: شكم و شهوت جنسى».

و اگر درست دقت كنيم مى‌بينيم كه سرچشمه بسيارى از گناهان كبيره و ظلم‌ها و ستم‌ها و خونريزى‌ها علاقه به اين دو چيز است.

[١]. بحارالانوار، ج ٦٨، ص ٢٧١، ح ١٤.

[٢]. همان، ص ٢٧٠، ح ٧.