پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٩ - شرح و تفسير تضاد شخصيت با شهوات سركش

نفس او از بين مى‌رود بلكه در نظرش بى‌اهميت مى‌شود تا آن‌جا كه گويى وجود ندارد.

امام عليه السلام در تعبير ديگرى كه در غررالحكم آمده است مى‌فرمايد:

«مَنْ كَرُمَتْ عَلَيهِ نَفْسُهُ لَمْ يهِنْهَا بِالْمَعْصِيةِ

؛ كسى كه براى خود شخصيت قائل است آن را با معصيت موهون نمى‌كند». [١]

قرآن مجيد در جاى‌جاى خود اشاره مستقيم يا غير مستقيم به اين حقيقت دارد. در داستان آدم عليه السلام مى‌خوانيم كه توجه به يك خواسته نفس لباس بهشتى را از اندامش فرو ريخت او را از بهشت بيرون كرد.

ولى يوسف عليه السلام با پا گذاشتن بر هواى نفس از بردگى به پادشاهى رسيد.

نكته عواقب شوم هواپرستى‌

هوى‌پرستى و شهوت‌رانى نه تنها از شخصيت انسان در جامعه و حتى نزد خودش مى‌كاهد بلكه پيامدهاى سوء خطرناك‌ترى نيز دارد. ازجمله اين‌كه قرآن مجيد كراراً هوى‌پرستى را مايه ضلالت مى‌شمرد. در سوره صاد آيه ٢٦ خطاب به داود پيامبر عليه السلام مى‌فرمايد: « «وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ»؛ و از هواى نفس پيروى مكن كه تو را از راه خدا منحرف مى‌سازد».

در سوره قصص آيه ٥٠ اين‌گونه اشخاص را گمراه‌ترين مردم مى‌شمرد:

« «وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوَاهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللَّهِ»؛ و آيا گمراه‌تر از آن‌كس كه پيروى هواى نفس خويش كرده و هيچ هدايت الهى را نپذيرفته، كسى پيدا مى‌شود؟!».

در حديث معروفى كه هم از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده و هم از اميرمؤمنان على عليه السلام، يكى از دو چيزى كه پيامبر صلى الله عليه و آله براى امتش از آن مى‌ترسد پيروى از

[١]. غررالحكم، ح ٤٦١٠.