روز گسترده‌تر و پرهزينه‌تر مى‌شود و حدّ توقفى ندارد و به همين دليل حريصانى كه به قناعت پشت كرده‌اند هرچه به‌دست آورند آن‌ها را راضى نمى‌كند اما قانعان هميشه از زندگى خود راضى‌اند.

مرحوم كلينى در جلد دوم اصول كافى بابى تحت عنوان «قناعت» دارد كه احاديث زيادى در ذيل آن آورده ازجمله در حديثى از امام باقر عليه السلام آمده است:

«إِيَّاكَ أَنْ تُطْمِحَ بَصَرَكَ إِلَى مَنْ فَوْقَكَ فَكَفَى بِمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه و آله فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَلا أَوْلادُهُمْ وَقَالَ وَلا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا فَإِنْ دَخَلَكَ مِنْ ذَلِكَ شَيْ‌ءٌ فَاذْكُرْ عَيْشَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله فَإِنَّمَا كَانَ قُوتُهُ الشَّعِيرَ وَحَلْوَاهُ التَّمْرَ وَوَقُودُهُ السَّعَفَ إِذَا وَجَدَه‌

؛ از اين‌كه چشم به كسانى كه (ازنظر ثروت) از تو برترند بدوزى بپرهيز؛ (براى اثبات حقانيت اين سخن،) آنچه خداوند به پيغمبرش خطاب كرده كافى است، فرموده كه اموال و اولاد فراوان آن‌ها (كافران) تو را در شگفتى فرو نبرد و نيز فرموده كه چشمان خود را به نعمت‌هاى مادى‌اى كه به گروه‌هايى از آن‌ها داده‌ايم ميفكن، اين‌ها شكوفه‌هاى زندگى دنياست (هدف اين است كه آن‌ها را با آن بيازماييم). و اگر وسوسه‌اى در دل تو درباره اين امر واقع شد به ياد زندگى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله باش، غذاى آن حضرت از نان جو و حلواى آن حضرت خرما و وسيله آتش افروختنش شاخه درختان نخل بود». [١]

اميرمؤمنان على عليه السلام تفسير زيبايى درباره حيات طيبه (در آيه شريفه‌ «فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً») كرده، مى‌فرمايد: «زندگى پاك و پاكيزه همان قناعت است».

چرا زندگى آن‌ها پاك و از هر نظر سالم است؟ زيرا نه افكارشان مشغول مطالبات از مردم است، نه رنج بدهكارى به اين و آن دارند، نه تشويش حاصل از

[١]. كافى، ج ٢، ص ١٣٧، ح ١.