پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٣ - ٤٤٣ وقد جاءه نعي الأشتر رحمه اللَّه مَالِكٌ وَ مَا مَالِكٌ! وَ اللَّهِ لَوْ كَانَ جَبَلًا لَكَانَ فِنْداً، وَ لَوْ كَانَ حَجَراً لَكَانَ صَلْداً، لَايَرْتَقِيهِ الْحَافِرُ، وَ لَايُوفِي عَلَيْهِ الطَّائِرُ

٤٤٣ وقد جاءه نعي الأشتر رحمه اللَّه: مَالِكٌ وَ مَا مَالِكٌ! وَ اللَّهِ لَوْ كَانَ جَبَلًا لَكَانَ فِنْداً، وَ لَوْ كَانَ حَجَراً لَكَانَ صَلْداً، لَايَرْتَقِيهِ الْحَافِرُ، وَ لَايُوفِي عَلَيْهِ الطَّائِرُ.

هنگامى كه خبر شهادت مالك اشتر رحمه الله به امام عليه السلام رسيد،

امام عليه السلام‌ درباره او چنين‌ فرمود:

مالك، اما چه مالكى! به خدا سوگند اگر كوه بود يكتا بود و اگر سنگ بود سرسخت و محكم بود. هيچ مركبى نمى‌توانست از كوهسار وجودش بالا رود و هيچ پرنده‌اى به قله آن راه نمى‌يافت. [١]

[١]. سند گفتار حكيمانه:

مرحوم خطيب در مصادر منابع بسيار ديگرى غير از نهج‌البلاغه براى اين گفتار پرمعنا كه امام عليه السلام درباره مالك اشتر فرموده بيان مى‌كند. ازجمله در كتاب الولاة و القضاة محمّد بن يوسف كندى كه به گفته او پنجاه سال قبل از صدور نهج‌البلاغه وفات كرده آمده است كه علقمه ابن قيس مى‌گويد: با جمعيتى از طايفه نخع بعد از شهادت مالك اشتر خدمت على عليه السلام رسيدم هنگامى كه مرا ديد همين جمله را (با تفاوت‌هايى) بيان فرمود. سپس بعضى از آن را از دانشمند رجالى معروف، كشّى (متوفاى نيمه قرن چهارم) نقل مى‌كند و نيز از كتاب غارات ابراهيم بن هلال ثقفى و از مرحوم مفيد در كتاب‌هاى اختصاص و مجالس و همچنين از نهايه ابن اثير (يك جمله آن) و از ربيع الابرار زمخشرى و غررالحكم آمدى نقل مى‌كند. (مصادر نهج‌البلاغه، ج ٤، ص ٣٠٥).