پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٦ - ٤٠٦ مَا أَحْسَنَ تَوَاضُعَ الْأَغْنِيَاءِ لِلْفُقَرَاءِ طَلَباً لِمَا عِنْدَ اللَّهِ! وَ أَحْسَنُ مِنْهُ تِيهُ الْفُقَرَاءِ عَلَى الْأَغْنِيَاءِ اتِّكَالًا عَلَى اللَّهِ

تواضع كند دو سوم دينش از دست رفته است». و همانگونه كه در آن‌جا گفتيم ايمان داراى سه ركن است: معرفت قلبى، اقرار زبانى و عمل به اركان دين؛ كسى كه در برابر چنين ثروتمندى خضوع مى‌كند در واقع اقرار زبانى به توحيد را با كلمات تملق‌آميزش درهم شكسته و همچنين خضوعى كه بايد در برابر ذات پاك پروردگار داشته باشد به وسيله خضوع در مقابل اين ثروتمند، به شرك آلوده كرده است. بنابراين، دو ركن از اركان ايمان را بر باد داده هرچند ايمان قلبى او محفوظ مانده باشد.

اشتباه نشود، منظور اين نيست كه نيازمندان در برابر اغنيا موضع‌گيرى كرده و راه خصومت در پيش گيرند و آتش دشمنى و عناد در ميان اين دو گروه برافروخته شود بلكه منظور اين است كه آن‌ها بزرگ‌منشى خود را حفظ كنند و اغنيا نيز دربرابر آن‌ها متواضع باشند و كمك‌هاى خود را بدون منت در اختيارشان بگذارند.

لذا در حديثى مى‌خوانيم:

«ذَكَرَ رَجُلٌ عِنْدَ أَبِى عَبْدِاللَّهِ عليه السلام الْأَغْنِياءَ وَ وَقَعَ فِيهِمْ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام اسْكُتْ فَإِنَّ الْغَنِى إِذَا كَانَ وَصُولًا لِرَحِمِهِ بَارّاً بِإِخْوَانِهِ أَضْعَفَ اللَّهُ لَهُ الْأَجْرَ ضِعْفَينِ لِأَنَّ اللَّهَ يقُولُ وَما أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ بِالَّتِى تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنا زُلْفى إِلَّا مَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ لَهُمْ جَزاءُ الضِّعْفِ بِما عَمِلُوا وَ هُمْ فِى الْغُرُفاتِ آمِنُونَ‌

؛ مردى نزد امام صادق عليه السلام سخن از اغنيا به ميان آورد و درباره آن‌ها بدگويى كرد. امام عليه السلام فرمود: ساكت باش، اگر غنى صله رحم به‌جا آورد و به برادران دينى خود نيكى كند خداوند اجر او را دو چندان خواهد داد زيرا در قرآن مجيد فرموده: اموال و اولادتان شما را به ما نزديك نمى‌كند مگر كسى كه ايمان داشته باشد و عمل صالح انجام دهد كه پاداش آن‌ها به دليل اعمالشان دو چندان است و در غرفه‌هاى بهشتى در امنيت خواهند بود». [١]

در حالات معصومين عليهم السلام نيز مى‌خوانيم كه به‌گونه‌اى به نيازمندان كمك‌

[١]. بحارالانوار، ج ١٠٠، ص ٢، ح ٣.