پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٣ - ٤٢٦ لَا يَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يَثِقَ بِخَصْلَتَيْنِ الْعَافِيَةِ، وَالْغِنَى بَيْنَا تَرَاهُ مُعَافىً، إِذْ سَقِمَ؛ وَ بَيْنَا تَرَاهُ غَنِيّاً، إِذِ افْتَقَرَ
٤٢٦ لَا يَنْبَغِي لِلْعَبْدِ أَنْ يَثِقَ بِخَصْلَتَيْنِ: الْعَافِيَةِ، وَالْغِنَى. بَيْنَا تَرَاهُ مُعَافىً، إِذْ سَقِمَ؛ وَ بَيْنَا تَرَاهُ غَنِيّاً، إِذِ افْتَقَرَ.
امام عليه السلام فرمود:
سزاوار نيست انسان به دو چيز اطمينان پيدا كند: سلامتى و ثروت. چراكه در همان حال كه انسانى را تندرست مىبينى ناگهان بيمار مىشود و در همان حال كه او را ثروتمند مشاهده مىكنى ناگهان فقير و مستمند مىگردد. [١]
[١]. سند گفتار حكيمانه:
مرحوم خطيب در ذيل اين گفتار حكيمانه مىگويد: منابع ديگر آن را در پايان بحثهاى نهجالبلاغه خواهيم آورد. گويا در آن موقع دسترسى به منابع مختلف نداشته و يا وقت او اجازه نداده و موكول به بعد كرده است و متأسفانه بعداً هم موفق نشده به وعده خود در اين مورد و امثال آن وفا كند. خدايش غريق رحمت گرداند.
اضافه مىكنيم: در كتاب التذكرة الحمدونية ابن حمدون از علماى قرن ششم (كه تمايل به تشيع داشته) اين گفتار حكيمانه با مختصر تفاوتى آمده است. (التذكرة الحمدونية، ج ١، ص ٣٧٩، ح ٩٨٣).