پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٢ - شرح و تفسير برترين شعراى عرب
شرح و تفسير برترين شعراى عرب
همانگونه كه بعداً اشاره خواهيم كرد در يكى از شبهاى ماه مبارك رمضان كه امام عليه السلام مجلس اطعامى براى مؤمنان فراهم كرده بود سخن از شعر و شاعران به ميان آمد. بعضى از حاضران از امام عليه السلام پرسيدند: برترينِ شعراى عرب كيست؟ امام عليه السلام در يك جواب كوتاه حكيمانه فرمود: «شاعران همه يك روش نداشتند و در يك ميدان به مسابقه نپرداختند تا پيشگام آنها مشخص شود و اگر ناگزير بايد به اين سؤال پاسخ داد بايد گفت: او همان سلطان گمراه بود».
منظور امام عليه السلام امرؤ القيس، شاعر معروف عرب است (كه امام عليه السلام او را بر همه ازنظر قدرت شعرى مقدم شمرد هرچند اشعار او محتواى جالبى ندارد)»؛
(وَسُئِلَ مَنْ أَشْعَرُ الشُّعَرَاءِ فَقَالَ عليه السلام: إِنَّ الْقَوْمَ لَمْ يَجْرُوا فِي حَلْبَةٍ تُعْرَفُ الْغَايَةُ عِنْدَ قَصَبَتِهَا، فَإِنْ كَانَ وَ لَابُدَّ فَالْمَلِكُ الضِّلِّيلُ (يريد امرأ القيس))
. «حَلْبَةٍ» (بر وزن دفعة) به معناى يك مرحله مسابقه اسبسوارى است و گاه به معناى ميدان مسابقه تفسير شده است.
«قَصَبَة» (بر وزن شجرة) در اصل به معناى چوبه نِى است و در اينجا منظور آن چوبه نىاى است كه در آن زمان در آخر مسير مسابقه بر زمين نصب مىكردند و هركس از همه پيشتازتر بود خم مىشد و آن را برمىگرفت و برنده از بازنده به اين وسيله شناخته مىشد.