پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤ - نكته حجاب حبّ ذات
اگر انسانها از كشور خويش دفاع مىكنند، همسر و فرزند خود را دوست دارند، براى حفظ آبروى خود مىكوشند، همه اينها سرچشمهاى در حب ذات دارد و اگر روزى اين علاقه از او برچيده شود نشاطِ حيات در او خاموش مىگردد و به موجودى عاطل و باطل تبديل مىشود.
ولى همين حب ذات اگر بهصورت افراطى درآيد بزرگترين بلاى جان انسان است و نتيجه آن، خودخواهى و خودپسندى و خودبرتربينى، فراموش كردن ديگران، توقعات بىجا، نديدن صفات زشت در خويشتن و در نتيجه سقوط از مقام انسانيت است.
آنچه امام عليه السلام در جمله مذكور به آن هشدار مىدهد اشاره به همين نكته است، مىفرمايد: ممكن است حب ذات مانع از اين گردد كه عيوب خويشتن را ببينى؛ مشاهده كن درباره ديگران چه مىگويى و چه امورى را بر آنان خرده مىگيرى و عيب مىدانى همان را براى خويش عيب و نقص بدان. اين در حقيقت راهى است براى فرار از آثار سوء حب ذات افراطى.