پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٨ - شرح و تفسير براى چه كسى باقى مىگذارى؟

كارهاى ناشايست استفاده مى‌كنند بنابراين مصداق اعانت بر اثم مى‌شود.

مرحوم سيد رضى بعد از پايان اين گفتار حكمت‌آميز مى‌گويد: «اين سخن به‌گونه ديگرى نيز نقل شده است و آن چنين است»؛

(قَالَ الرَّضِى وَيرْوَى هَذَا الْكَلامُ عَلَى وَجْهٍ آخَرَ وَهُوَ)

. اين قسمت، كه مرحوم سيد رضى نقل مى‌كند ازنظر معنا تفاوتى با بخش گذشته ندارد و روشن است كه نقل به معنا شده است يا آن بخش نقل به معناى اين بخش بود. ولى اين تفاوت در آن ديده مى‌شود كه بخش گذشته به‌صورت وصيتى به امام حسن مجتبى عليه السلام بود اما اين بخش به‌صورت خطبه ايراد شده است چون در آغازش «اما بعد» آمده كه معمولًا در آغاز خطبه‌ها مى‌آيد. به هر حال مى‌فرمايد: «اما بعد (از حمد و ثناى الهى)، آنچه از دنيا هم‌اكنون در اختيار توست پيش از اين در دست ديگران بوده است و بعد از تو نيز به ديگران مى‌رسد»؛

(أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ الَّذِي فِي يَدِكَ مِنَ الدُّنْيَا قَدْ كَانَ لَهُ أَهْلٌ قَبْلَكَ، وَ هُوَ صَائِرٌ إِلَى أَهْلٍ بَعْدَكَ‌)

. آنگاه مى‌افزايد: «تو اموال را براى يكى از دو كس گردآورى مى‌كنى: يكى آن‌كس كه آن را در راه طاعت الهى صرف مى‌كند و با آن سعادتمند مى‌شود در حالى كه تو از آن محروم مانده‌اى يا كسى كه آن را در راه معصيت خداوند صرف مى‌كند و تو به‌سبب آنچه براى او گردآورى كرده‌اى شقاوتمند خواهى شد (چراكه كمك به گناه كرده‌اى)»؛

(وَإِنَّمَا أَنْتَ جَامِعٌ لِأَحَدِ رَجُلَيْنِ: رَجُلٍ عَمِلَ فِيَما جَمَعْتَهُ بِطَاعَةِ اللَّهِ فَسَعِدَ بِمَا شَقِيتَ بِهِ؛ أوْ رَجُلٍ عَمِلَ فِيهِ بِمَعْصِيَةِ اللَّهِ، فَشَقِيتَ بِمَا جَمَعْتَ لَهُ‌)

. و در پايان مى‌فرمايد: «هيچ‌يك از اين دو، شايستگى اين را ندارد كه تو او (شخص صالح) را بر خود مقدم دارى و يا بار (گناه) او (شخص ناصالح) را بر دوش كشى»؛

(وَلَيْسَ أَحَدُ هذَيْنِ أَهْلًا أَنْ تُؤْثِرَهُ عَلَى نَفْسِكَ، وَلَا أَنْ تَحْمِلَ لَهُ عَلَى ظَهْرِكَ‌)

.