پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥١ - نكته ناپايدارى مواهب اين جهان
نكته ناپايدارى مواهب اين جهان
درباره بىوفايى و ناپايدارى دنيا تعبيرات مختلفى در روايات اسلامى ديده مىشود كه هر يك از ديگرى گوياتر است از جمله:
گاه دنيا را تشبيه به پلى كردهاند كه بايد از آن عبور كرد و ايستادن و توقف بر آن معنا ندارد.
«إِنَّمَا الدُّنْيا قَنْطَرَةٌ فَاعْبُرُوهَا وَلَا تَعْمُرُوهَا». [١]
در جايى ديگر دنيا به عنوان سراى عبور و نه دار اقامت معرفى شده است همانگونه كه امام اميرمؤمنان عليه السلام در حكمت ١٣٣ فرموده است:
«الدُّنْيا دَارُ مَمَرٍّ لَا دَارُ مَقَر»
. در تعبير زيباى سومى دنيا تشبيه به لباسى شده كه تمام آن از هم شكافته و تنها به نخى بند است كه هر زمان احتمال مىرود آن نخ، پاره شود و لباس فرو افتد همانگونه كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
«هذِهِ الدُّنْيا مِثْلُ ثَوْبٍ شُقَّ مِنْ أَوَّلِهِ إلى آخِرِهِ فَيبْقى مُتَعَلِّقاً بِخَيطٍ فى آخِرِهِ يوشَكُ ذلِكَ الْخَيطُ أنْ ينْقَطِع». [٢]
در تعبير چهارمى دنيا تشبيه به سايه ابرها شده كه هرگز پايدار نيست و همچون صحنههاى دلانگيز خواب است كه به زودى مىگذرد همانگونه كه در غررالحكم از اميرمؤمنان عليه السلام نقل شده است:
«إنَّ الدُّنْيا ظِلُّ الْغَمامِ وَحُلُمُ الْمَنامِ». [٣]
در پنجمين تعبير، وضعيت انسان در برابر دنيا تشبيه به سوارى شده است كه براى استراحت و خواب نيمروز در سايه درختى در يك روز داغ تابستانى پياده مىشود و بعد از ساعتى استراحت آن را ترك مىگويد و مىرود همانگونه كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:
«إِنَّمَا مَثَلِى وَ مَثَلُ الدُّنْيا كَمَثَلِ رَاكِبٍ مَرَّ لِلْقَيلُولَةِ فِى ظِلِ
[١]. بحارالانوار، ج ١٤، ص ٣١٩، ح ٢٠.
[٢]. مجموعه ورّام، ج ١، ص ١٤٨.
[٣]. غررالحكم، ح ٢١٦٦.