پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠٠ - شرح و تفسير دو كس هرگز سير نمىشوند
اينگونه افراد كه هرگز از دنيا سير نمىشوند گرفتار بلاهاى متعددى خواهند شد.
ازجمله گرفتار طول امل و آرزوهاى دور و دراز مىشوند و آخرت را بهكلى فراموش مىكنند همانگونه كه در حديث معروف نبوى و علوى آمده است:
«أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَينْسِى الْآخِرَةَ». [١]
اضافه بر اين، آرامش روح و جسم را بهكلى از دست مىدهند و اگر روزى بخشى از دنيايشان به خطر بيفتد به زمين و زمان بد مىگويند و گاه دست به خودكشى مىزنند.
علاوه بر همه اينها چون دنيا، دار مزاحمت است و هر كسى به بيش از حد نياز خود برسد با خواستههاى ديگران مزاحمت دارد، دشمنى و عداوت بسيارى را براى خود مىخرد. حسودان نيز اينگونه افراد را راحت نمىگذارند و پيوسته در انتظار زوال نعمت آنها هستند.
ولى آنها كه قانعاند و اهل كفاف و عفافاند از همه اين آثار سوء و مرگبار در اماناند.
[١]. كافى، ج ٢، ص ٣٣٥، ح ٣.