پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٣ - ١ نيرومند ضعيف!
زندگى مىكند در حالى كه عوامل بيمارى در او مكتوم و پايان عمرش نيز ناپيداست.
در حالى كه كاملًا در سلامت است بهطورى كه مردم به حال او غبطه مىخورند ناگهان گفته مىشود كه بيمار شد.
و در حالى كه مشغول حركت به اين طرف و آن طرف است ناگهان مىگويند كه از اين جهان چشم فرو بست.
بنابراين بهره كامل از آن كسانى است كه اعمال نيك درپى داشته باشند. [١]
نكتهها
١. نيرومند ضعيف!
انسان موجودى است از يك نظر بسيار قوى و نيرومند كه عرصه زمين و پهناى آسمان و اعماق درياها را جولانگاه خود قرار داده و تمام موجودات زمينى را مسخّر خود ساخته و از تمام مواهب اين جهان به نفع خود استفاده مىكند. ولى با تمام قدرتى كه دارد موجودى بسيار ضعيف و آسيبپذير است.
يك پشه كوچك كه گاه با چشم هم ديده نمىشود او را آزار مىدهد يا بيمار مىكند و گاهى سبب مرگ او مىشود و از آن كوچكتر ميكروبها و ويروسهاى بيمارىزا هستند كه ابداً با چشم ديده نمىشوند ولى اين موجودات نامرئى و ظاهراً بسيار ضعيف و ناتوان انسانهاى قوى و قهرمان را مىتوانند از پاى درآورند.
اين تركيب عجيب انسان از قوت و ضعف ظاهراً براى اين است كه از طرفى بتواند مدارج ترقى و كمال را طى كند و از سويى ديگر گرفتار غرور و غفلت و خودبزرگبينى نشود.
[١]. تاريخ بغداد، ج ١٠، ص ٣٦٧.