پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٧ - شرح و تفسير ده موضوع مهم و سرنوشتساز

زيرا تقوا چنان انسان را مسلط بر خويش مى‌سازد كه وسوسه‌هاى شيطان و هواى نفس را به عقب مى‌راند. چه قدرتى از اين بالاتر كه انسان شيطان را به زمين بزند و هواى نفس را مهار كند.

در سومين جمله مى‌فرمايد: «هيچ پناهگاهى بهتر و نگهدارنده‌تر از ورع (و پرهيز از شبهات) نيست»؛

(وَ لَامَعْقِلَ أَحْسَنُ مِنَ الْوَرَعِ‌

هاى انسان در بسيارى از موارد در امور شبهه‌ناك است كه انسان را به پرتگاه محرمات مسلم شرع سوق مى‌دهد. كسى كه داراى ورع و پرهيز از شبهات است در پناهگاه مطمئنى قرار گرفته كه او را از چنين لغزشى بازمى‌دارد.

در حكمت چهارم نيز شبيه اين جمله گذشت آن‌جا كه مى‌فرمايد:

«الْوَرَعُ جُنَّة

؛ ورع، سپر محكمى است».

امام باقر عليه السلام مى‌فرمايد:

«إِنَّ أَشَدَّ الْعِبَادَةِ الْوَرَعُ‌

؛ دشوارترين عبادت ورع است». [١] زيرا علاوه بر ترك محرمات و انجام واجبات، انسان را از ارتكاب شبهات بازمى‌دارد.

در حديث ديگرى آمده است كه يكى از ياران امام صادق عليه السلام خدمتش عرض كرد: من توفيق زيارت شما را چند سال يك‌بار پيدا مى‌كنم دستورى بيان فرما كه به آن عمل كنم (و ضامن سعادتم باشد). امام عليه السلام فرمود:

«أُوصِيكَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَالْوَرَعِ وَ الاجْتِهَادِ وَ اعْلَمْ أَنَّهُ لَاينْفَعُ اجْتِهَادٌ لَاوَرَعَ فِيهِ‌

؛ تو را به تقواى الهى و ورع و تلاش و كوشش (در مسير اطاعت پروردگار) سفارش مى‌كنم و بدان كه تلاش بدون ورع نتيجه‌بخش نخواهد بود». [٢]

در چهارمين نكته مى‌فرمايد: «هيچ شفيعى نجات‌بخش‌تر از توبه نيست»؛

(وَلَا شَفِيعَ أَنْجَحُ مِنَ التَّوْبَةِ)

.______________________________

(١). كافى، ج ٢، ص ٧٧، ح ٥.

(٢). همان، ص ٧٦، ح ١.