پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٢ - شرح و تفسير دو نكته حكيمانه

شرح و تفسير دو نكته حكيمانه‌

امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به دو نكته مهم اشاره مى‌فرمايد:

نخست اين‌كه انسان بايد از گفتن چيزى كه درباره آن آگاهى ندارد بپرهيزد، مى‌فرمايد: «آنچه را نمى‌دانى مگو»؛

(لَا تَقُلْ مَا لَاتَعْلَمُ‌)

. زيرا اولًا در آيات متعددى از قرآن مجيد از اين كار نهى شده است به‌خصوص هرگاه اسناد به خداوند متعال داده شود. در سوره بقره مى‌فرمايد:

« «إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَاتَعْلَمُونَ»؛ او شما را فقط به بدى‌ها و كار زشت فرمان مى‌دهد؛ (و نيز دستور مى‌دهد) آنچه را كه نمى‌دانيد، به خدا نسبت دهيد». [١]

در سوره اعراف نيز مى‌خوانيم كه خداوند مى‌فرمايد: « «قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّىَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْىَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَاناً وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَاتَعْلَمُونَ»؛ بگو: «خداوند، تنها اعمال زشت را، چه آشكار باشد چه پنهان، حرام كرده است؛ و (همچنين) گناه و ستم به‌ناحق را؛ و اين‌كه چيزى را كه خداوند دليلى براى آن نازل نكرده، شريك او قرار دهيد؛ و به خدا مطلبى نسبت دهيد كه نمى‌دانيد». [٢]

[١]. بقره، آيه ١٦٩.

[٢]. اعراف، آيه ٣٣.