١٥٦١/ ٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عيسى، از عبداللَّه بن مسكان، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «خداى عز و جل رسولان خويش را به مكارم اخلاق تخصيص داده، پس خويش را آزمايش كنيد. اگر آنها در شما باشد، خدا را ستايش نماييد و بدانيد كه آن به جهت خوبى است كه در شما بوده يا به شما رسيده، و اگر آنها در شما نباشد، از خدا بخواهيد كه به شما عطا كند و در آنها به سوى او رغبت كنيد». راوى مى‌گويد: حضرت بعد از آن ده چيز را ذكر فرمود و آنها: «يقين است و قناعت و صبر و شكر و حلم و خوش‌خلقى و سخاوت و غيرت (كه عبارت است از: درد تن و ناموس‌آورى به چيزى كه بد باشد) و شجاعت و مروّت»؛ يعنى مردانگى و جوانمردى.

و مى‌گويد: بعضى ازايشان پاره‌اى از اين خصلت‌هاى ده‌گانه را روايت كرده و راستگويى و اداى امانت را در آنها زياد نموده [اند].

١٥٦٢/ ٣. از او، از بكر بن صالح، از جعفر بن محمد هاشمى، از اسماعيل بن عبّاد روايت است و بكر مى‌گويد: خود را چنان گمان مى‌كنم كه آن را شنيدم، از اسماعيل، از عبداللَّه بن بكير، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «ما دوست مى‌داريم هر كس را كه عاقل و صاحب فهم و دانشمند و درست و بردبار و صاحب نرمى و مدارايى و به غايت صابر و راستگو و- تمام [جو] يا وفاجو باشد. به درستى كه خداى عز و جل پيغمبران را به مكارم اخلاق تخصيص داده؛ پس هر كه آنها در او باشد، خدا را بر آن حمد كند، و هر كه آنها در او نباشد، بايد كه به سوى خداى عز و جل زارى نمايد و آنها را از او بخواهد». راوى مى‌گويد: عرض كردم: فداى تو گردم! آنها چيست؟ فرمود: «آنها پارسايى است و قناعت و صبر و شكر و حلم و حيا و سخاوت و شجاعت و غيرت و نيك و راستى خبر و اداى امانت».

١٥٦٣/ ٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از حسن بن حسن بن محبوب، از بعضى از اصحاب خويش، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «خداى عز و جل دين اسلام را از براى شما پسنديده؛ پس مصاحبت با آن را نيكو كنيد به سخاوت و خوش‌خلقى»[١].

١٥٦٤/ ٥. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام‌

[١]. شايد ترجمه بهتر اين باشد: و آن را با سخاوت و خوش خلقى نيك در آميزيد.