تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٤١٧
باب در بيان اهتمام كردن به امور مسلمانان و خيرخواهى نمودن ...
٧٠. باب در بيان اهتمام كردن به امور مسلمانان و خيرخواهى نمودن از براى ايشان و نفع ايشان[١]
٢٠٢٨/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر كه صبح كند و اهتمام به امور مسلمانان نداشته باشد، مسلمان نيست».
٢٠٢٩/ ٢. به همين اسناد روايت است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: عابدترين مردمان از روى خداپرستى، آن است كه گريبانش از همه ايشان بىغش و صافىتر باشد».[٢]
٢٠٣٠/ ٣. على بن ابراهيم، از على بن محمد قاسانى، از قاسم بن محمد، از سليمان بن داود منقرى، از سفيان بن عيينه روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود: «بر تو باد كه خيرخواهى كنى به جهت رضاى خدا در حقّ آفريدگانش؛ زيرا كه تو هرگز آن جناب را ملاقات نخواهى كرد، به عملى كه از آن بهتر باشد».
٢٠٣١/ ٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابنمحبوب، از محمد بن قاسم هاشمى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه به امور مسلمانان اهتمام نكند، مسلمان نيست».
٢٠٣٢/ ٥. از او، از سلمة بن خطّاب، از سليمان بن سماعة، از عمويش عاصم كوزى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر كه صبح كند و به امور مسلمانان اهتمام نداشته باشد، از جمله ايشان نيست. و هر كه بشنود كه مردى مسلمانان را آواز مىكند؛ پس او را اجابت نكند، مسلمان نيست».
٢٠٣٣/ ٦. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: خلايق به منزله عيال خدايند (و عيال، زن و فرزند و توابع را گويند). پس دوستترين خلايق به سوى خدا، كسى است كه عيال خدا را نفع بخشد و شادى را بر خاندانى داخل كند».
[١]. و اهتمام، به معنى همّت داشتن و اندوه خوردن و خواستن و تيمار كردن و تيمار داشتن است.( مترجم)
[٢]. و اين كنايه است از آنكه دل و سينهاش خالص باشد و در آن غشى نباشد، و دلش نسبت به همه مسلمانان از همه كس سالمتر باشد.( مترجم)