جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله به اصحاب خويش فرمود كه: كدام دسته از دسته‌هاى ايمان استوارتر است؟ صحابه عرض كردند كه: خدا و رسول او بهتر مى‌دانند. و بعضى از ايشان گفت كه: نماز، دسته استوارتر است. و بعضى از ايشان گفت كه: زكات استوارتر است. و بعضى از ايشان گفت: روزه. و بعضى از ايشان گفت: حج و عمره. و بعضى از ايشان گفت: جهاد؛ پس رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: از براى هر يك از آن‌چه گفتيد فضل و افزونى هست، امّا هيچ‌يك، آن دسته محكم‌تر نيستند، وليكن محكم‌ترين دسته‌هاى ايمان، دوستى در راه خدا است، و دشمنى در راه خدا، و دوست داشتن دوستان خدا، و بيزارى جستن از دشمنان خدا».

١٨٨٣/ ٧. از او، از محمد بن على، از عمر بن جبله احمسى، از ابوالجارود، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: كسانى كه در راه خدا با يكديگر دوستى مى‌كنند، در روز قيامت بر روى زمينى از زبرجد سبز باشند، در سايه عرش خدا، در جانب راست آن، و هر دو دست آن راست است. و روى‌هاى ايشان از آفتاب تابان سفيدتر و نورانى‌تر باشد، و هر فرشته مقرّب و هر پيغمبر مرسلى بر ايشان غبطه برد، به آن منزله و مرتبه‌اى كه دارند، و آن را آرزو كند. و مردم گويند كه: اين گروه كيستند؟ به ايشان گفته شود كه: اين گروهند كه در راه خدا با يكديگر دوستى كرده‌اند».

١٨٨٤/ ٨. از او، از پدرش، از نضر بن سويد، از هشام بن سالم، از ابوحمزه ثمالى، از حضرت على بن الحسين عليهما السلام روايت است كه فرمود: «چون خداى- تعالى- خلقِ اوّلين و آخرين را جمع كند، منادى برخيزد و ندا كند كه همه مردمان بشنوند، و بگويد كه: كجايند آنان كه در راه خدا با يكديگر دوستى كرده‌اند؟» حضرت فرمود: «پس طائفه‌اى از مردمان برخيزند. و به ايشان گفته شود كه برويد به جانب بهشت، بى‌حساب». فرمود كه: «پس فرشتگان ايشان را پيش‌باز كنند و بگويند: به كجا مى‌رويد؟ مى‌گويند: به سوى بهشت مى‌رويم، بى‌حساب». فرمود كه: «فرشتگان مى‌گويند كه: شما كدام قسم و چه گروه از مردمانيد؟ مى‌گويند: ماييم آنان كه در راه خدا با يكديگر دوستى كرده‌ايم». فرمود كه:

«فرشتگان مى‌گويند كه: اعمال شما چه بود؟ مى‌گويند كه: عادت ما اين بود كه در راه خدا دوستى مى‌كرديم و در راه خدا دشمنى مى‌نموديم». فرمود كه: «فرشتگان مى‌گويند كه: نيكو است مزد كاركنان خدا».