تحفة الأولياء (ترجمه اصول کافي) - الأردکاني، محمد علي - الصفحة ٥٥٩
داشته باشد؟ حضرت باقر عليه السلام فرمود كه: در حكمت آلداود است كه سزاوار است مسلمان را كه مالك نفس خويش باشد و اختيار از دستش نرود، و روآورده باشد به حال و كار خويش، و به مردم روزگار خود عارف باشد. پس از خدا بپرهيزيد و حديث ما را آشكار مكنيد، كه اگر نه اين بود كه خدا باز مىدارد فتنه مخالفان را از دوستان خويش، و انتقام مىكشد از براى ايشان از دشمنان خويش، هر آينه معلوم مىشد كه چه اتّفاق مىافتاد. آيا نديدى كه خدا با آلبرمك چه كرد؟ و نديدى كه از براى پدرم حضرت موسى عليه السلام چه انتقام كشيد؟ و به تحقيق كه فرزندان اشعث بر خطر و بلاى عظيمى بودند كه به هلاكت نزديك گرديده بودند؛ پس خدا آن خطر را از ايشان دفع كرد، به واسطه دوستى ايشان با حضرت ابوالحسن عليه السلام. و شما در عراق عملهاى اين گروه متكبّران را مىبينيد، و مىبينيد كه خدا ايشان را مهلت داده است؛ پس بر شما باد كه از خدا پرهيز كنيد و دنيا شما را گول نزند، و به آن كس كه خدا او را مهلت داده فريفته مشويد؛ پس گويا كه امر ما (كه ظهور حضرت قائم عليه السلام است، يا امر هلاكت ايشان)، به شما رسيده و عنقريب واقع خواهد شد».
٢٢٧٤/ ١١. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از حسن بن على وشّاء، از عمر بن ابان، از ابوبصير از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: خوشا حال بنده مؤمن بىنام و نشانى كه خدا او را شناخته و مردم او را نشناختهاند. اين گروه، چراغهاى راه هدايت و چشمهاى علماند كه هر فتنه تارى از ايشان منكشف مىشود، و اسرار را آشكارا نمىسازند و آنها را در ميان مردم پراكنده و فاش نمىكنند، و جفاكار و رياكننده نيستند».
٢٢٧٥/ ١٢. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس، از ابوالحسن اصبهانى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «اميرالمؤمنين- صلوات اللَّه عليه- فرمود كه:
خوشا حال هر بنده بىنام و نشانى كه به او هيچ اعتنا نشود. و فرومايه و بىقدر باشد كه مردم را بشناسد و مردم او را نشناسند، و خدا او را به خشنودى از او شناسد. اين گروه، چراغهاى راه هدايتاند كه هر فتنه تارى از ايشان منكشف مىگردد و درِ هر رحمتى از براى ايشان گشوده مىشود، و اسرار را در ميان مردم پراكنده و فاش نمىكنند و آنها را آشكار نمىسازند، و جفاكار و رياكننده نيستند». و فرمود كه: «سخن خوب بگوييد تا به آن معروف و مشهور شويد. و نيكى كنيد تا از اهل آن باشيد. و شتابندگان در كار و فاشكنندگان اسرار مباشيد؛