٢٥١٨/ ٥. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابن ابى عمير، از على بن عطيّه، از خثيمه روايت كرده است كه گفت: امام محمد باقر عليه السلام به من فرمود كه: «به شيعيان ما برسان كه به آن‌چه در نزد خدا است نمى‌توان رسيد، مگر به عمل. و به شيعيان ما برسان كه بزرگ‌ترين مردم از روى حسرت در روز قيامت، كسى است كه حقّى را وصف كند، بعد از آن، آن را وا گذارد و به غير آن عمل كند».

باب در بيان ستيزه و گفتگو و جدال و دشمنى كردن با مردم‌

١٢٠. باب در بيان ستيزه و گفتگو و جدال و دشمنى كردن با مردم‌

٢٥١٩/ ١. على بن ابراهيم، از هارون بن مسلم، از مسعدة بن صدقه، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه: بپرهيزيد از ستيزه و خصومت؛ زيرا كه آنها دل‌ها را بيمار مى‌كنند بر برادران، كه از ايشان آزرده و بدگمان باشيد، و بر آنها نفاق مى‌رويد».

٢٥٢٠/ ٢. و به اسناد خويش روايت كرده و گفته است كه: فرمود: «پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود:

سه چيز است كه هر كه خداى عز و جل را ملاقات كند با آنها، داخل بهشت شود از هر درى كه خواهد: كسى كه خلقش خوش و نيكو باشد، و در نهان و آشكار از خدا بترسد، و ستيزه را ترك كند و هر چند كه محقّ باشد».

٢٥٢١/ ٣. و به اسناد خويش روايت كرده است كه فرمود: «هر كه خدا را هدف و نشانه خصومات قرار دهد، (كه در آنها به آن جناب سوگند ياد كند)، نزديك است كه گرديدنش (از خوبى به سوى بدى)، بسيار باشد».

٢٥٢٢/ ٤. على بن ابراهيم، از صالح بن سندى، از جعفر بن بشير، از عمّار بن مروان روايت كرده است كه فرمود: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «با هيچ‌يك از بردبار و سبك، ستيزه مكن؛ زيرا كه بردبار، تو را به غايت دشمن مى‌دارد، و سبك، تو را مى‌رنجاند».

٢٥٢٣/ ٥. على، از پدرش، از ابن ابى عمير، از حسن بن عطيّه، از عمر بن يزيد، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: جبرئيل عليه السلام هرگز به نزد من نيامد، مگر آنكه گفت: يا محمد! از دشمن داشتن مردان و دشمنى با ايشان پرهيز كن».

٢٥٢٤/ ٦. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از على بن حكم، از حسن بن حسين كندى، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «جبرئيل عليه السلام به پيغمبر عرض كرد