٢٣٦٥/ ١٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از على بن حكم، از فضيل بن عثمان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «به درستى كه در بهشت منزله و مرتبه‌اى است كه هيچ بنده‌اى به آن نمى‌رسد، مگر به آنكه در بدن خويش به بلايى مبتلى شود».

٢٣٦٦/ ١٥. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از ابراهيم بن محمد اشعرى، از ابويحيى حنّاط، از عبداللَّه بن ابى‌يعفور كه گفت: به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام شكايت كردم از آن‌چه به من مى‌رسيد از دردها- و ابن‌ابى‌يعفور بسيار بيمار مى‌شد-. عبداللَّه مى‌گويد كه: پس حضرت به من فرمود: «اى عبداللَّه! اگر مؤمن مى‌دانست كه او را چه اجر است در مصيبت‌ها، هر آينه آرزو مى‌كرد كه به مقراض‌ها چيده شود» (كه گوشت بدنش را به گازهاى‌[١] جامه بچينند).

٢٣٦٧/ ١٦. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از يونس بن رباط روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «به درستى كه اهل حق پيوسته در سختى بوده‌اند، از آن زمان كه موجود شده‌اند تا امروز، وليكن آگاه باش! كه اين تا مدّت كمى خواهد بود با عافيت طولانى».

٢٣٦٨/ ١٧. على بن ابراهيم، از پدرش، از بعضى از اصحاب خويش، از حسين بن مختار، از ابواسامه، از حمران، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «به درستى كه خداى عز و جل مؤمن را به بلاء بازجويى و رعايت مى‌كند، چنان كه مرد مسافر، اهل خود را به هدّيه و سوغات كه از غيبت- يعنى سفر- مى‌آورد رعايت مى‌نمايد، و او را پرهيز مى‌فرمايد از دنيا، چنان كه طبيب، بيمار را پرهيز مى‌فرمايد» (يعنى از چيزى كه مناسب مزاجش نباشد).

٢٣٦٩/ ١٨. على، از پدرش، از عبداللَّه بن مغيره، از محمد بن يحيى خثعمى، از محمد بن بهلول عبدى روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «خدا مؤمن را از بليّه‌هاى دنيا ايمن نساخته، وليكن او را ايمن گردانيده از كورى در دنيا (يعنى در

[١]. گاز همان گازانبر است و گاز جامه يعنى قيچى برش پارچه.