١٧٠٧/ ١٨. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن سنان، از عمّار بن مروان، از سماعة، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «خداى عز و جل بر گروهى انعام مى‌فرمايد و شكر نمى‌كنند، و آن نعمت بر ايشان وبال مى‌شود، و قومى را به مصيبت‌ها مبتلى مى‌گرداند و صبر مى‌كند، و آن مصيبت بر ايشان نعمت مى‌شود».

١٧٠٨/ ١٩. على بن ابراهيم، از پدرش روايت كرده است، و محمد بن اسماعيل، از فضل بن شاذان، و هر دو، از ابن‌ابى‌عمير، از ابراهيم بن عبدالحميد، از ابان بن ابى‌مسافر، از امام جعفر صادق عليه السلام در قول خداى عز و جل‌ «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا»[١] كه فرمود:

«يعنى: صبر كنيد بر مصيبت‌ها».

و در روايت ابن‌ابى‌يعفور از امام جعفر صادق عليه السلام است كه فرمود: «يكديگر را بداريد به صبر كردن بر مصيبت‌ها».

١٧٠٩/ ٢٠. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از محمد بن عيسى، از على بن محمد بن ابى‌جميله، از جدّش ابوجميله، از بعضى از اصحاب خويش كه گفت: «اگر نه اين بود كه صبر پيش از بلاء خلق شده بود، هر آينه مؤمن مى‌شكافت، چنانچه تخم مرغ بر روى سنگ سخت مى‌شكافد».

١٧١٠/ ٢١. ابوعلّى اشعرى، از محمد بن عبدالجبّار، از صفوان، از اسحاق بن عمّار و عبداللَّه بن سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:

خداى عز و جل فرمود كه: من دنيا را در ميان بندگان خويش به قرض قرار دادم؛ پس هر كه از آن چيزى به من قرض دهد، او را به هر يكى ده عطا كنم تا هفتصد چندان و آن‌چه از آن خواسته باشم، و هر كه از آن چيزى به من قرض ندهد و به جبر چيزى از او بگيرم، سه خصلت به او عطا كنم كه اگر يكى از آنها را به فرشتگان خويش عطا كنم، هر آينه به آن از من راضى شوند».

راوى مى‌گويد: پس حضرت صادق عليه السلام قول خداى عز و جل را تلاوت فرمود كه: «الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ* أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ»

[١]. آل عمران، ٢٠٠.