١٦٢٧/ ٨. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از ابوداود مسترق، از محسن ميثمى، از يعقوب بن شعيب روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود:

«خدا هيچ بنده‌اى را از خوارى گناهان به سوى عزّتِ تقوى نقل نفرموده، مگر آنكه بى‌مال او را غنى گردانيده، و بى‌عشيره و قبيله او را عزيز و غالب ساخته، و بى‌انسانى او را انيس و مونس داده است».

باب در بيان ورع و پارسايى‌

٣٧. باب در بيان ورع و پارسايى‌

١٦٢٨/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از ابوالمعزا، از زيد شحّام، از عمرو بن سعيد بن هلال ثقفى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: به آن حضرت عرض كردم كه: من تو را ملاقات نمى‌كنم، مگر در چند سال يكبار؛ پس مرا به چيزى خبر ده، كه آن را بگيرم و به آن عمل كنم. فرمود: «وصيّت مى‌كنم تو را به پرهيز كردن از عذاب خدا، و پارسايى و سعى و كوشش در طاعت. و بدان كه سعى‌اى كه هيچ پارسايى در آن نباشد، نفع نمى‌بخشد».

١٦٢٩/ ٢. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از حسن بن محبوب، از حديد بن حكيم روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «از خدا بپرهيزيد، و دين خويش را به پارسايى محافظت كنيد».

١٦٣٠/ ٣. ابوعلى اشعرى، از محمد بن عبدالجبّار، از صفوان بن يحيى، از يزيد بن خليفه روايت كرده است كه گفت: حضرت صادق عليه السلام ما را موعظه فرمود و پند داد، و به چيزى چند امر نمود، و ما را در دنيا بى‌رغبت گردانيد. بعد از آن فرمود: «بر شما باد به پارسايى؛ زيرا كه به آن‌چه در نزد خدا است نمى‌توان رسيد، مگر به پارسايى».

١٦٣١/ ٤. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از ابن‌فضّال، از ابوجميله از ابن‌ابى‌يعفور، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «سعى‌اى كه هيچ پارسايى در آن نباشد، نفع نمى‌بخشد».

١٦٣٢/ ٥. از او، از پدرش، از فضالة بن ايّوب، از حسن بن زياد صيقل، از فضيل بن يسار روايت كرده است كه گفت: امام محمد باقر عليه السلام فرمود: «به درستى كه سخت‌ترين عبادت‌ها،