١٧٦٤/ ٢. از او، از عثمان بن عيسى، از سماعة بن مهران، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «سه خصلت است كه هر كه با يكى از اينها به نزد خدا آيد، خدا بهشت را از براى او واجب گرداند: يكى نفقه كردن با درويشى و تنگدستى؛ و ديگرى گشاده‌رويى از براى همه عالم؛ و سيم انصاف دادن از خويش». (و انصاف، داد دادن است و مسلّم داشتن چيزى را كه حق باشد).

١٧٦٥/ ٣. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌محبوب، از هشام بن سالم، از ابوبصير، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «مردى به خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد كه: يا رسول اللَّه! مرا وصيّت كن و بفرما چه كنم. و در آن‌چه پيغمبر او را وصيّت كرد، اين بود كه فرمود: برادر خود را ملاقات كن با روى گشاده».

١٧٦٦/ ٤. از او، از ابن‌محبوب، از بعضى از اصحاب خويش، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه گفت: به آن حضرت عرض كردم كه: اندازه خوش‌خلقى چيست؟ فرمود كه:

«بال خويش را نرم مى‌سازى كه متكبّر و جفاكار نباشى، و سخن خود را خوش مى‌گردانى، و برادرت را ملاقات مى‌كنى با روى گشاده».

١٧٦٧/ ٥. از او، از پدرش، از حمّاد، از ربعى، از فضيل روايت است كه گفت: كردارهاى نيك و گشاده‌رويى، كسب دوستى مى‌كنند و باعث دخول بهشت مى‌شوند. و بخل و ترش‌رويى، صاحب خويش را از خدا روى مى‌گردانند و موجب دخول آتش جهنّم مى‌شوند.

١٧٦٨/ ٦. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از عثمان بن عيسى، از سماعه، از ابوالحسن حضرت امام موسى كاظم عليه السلام كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه:

گشاده‌رويى، كينه ديرينه را مى‌برد».

باب در بيان راستگويى و اداى امانت‌

٥١. باب در بيان راستگويى و اداى امانت‌

١٧٦٩/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از على بن حكم، از حسين بن ابى‌العلا، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «به درستى كه خداى عز و جل هيچ‌