ازايشان بر پنج منزله، و بعضى ازايشان بر شش منزله، و بعضى ازايشان بر هفت منزله؛ پس اگر بروى كه دو منزله را بر صاحب يك منزله بار كنى، نمى‌تواند كه آن را بردارد، و اگر بروى كه سه منزله را بر صاحب دو منزله بار كنى، نمى‌تواند بردارد، و اگر بروى كه چهار منزله را بر صاحب سه منزله بار كنى، نمى‌تواند بردارد، و اگر بروى كه پنج منزله را بر صاحب چهار منزله بار كنى، نمى‌تواند بردارد، و اگر بروى كه شش منزله را بر صاحب پنج منزله بار كنى، نمى‌تواند بردارد، و اگر بروى كه هفت منزله را بر صاحب شش منزله بار كنى، نمى‌تواند بردارد، و درجه‌ها بر اين طريقه است».

١٥٣٥/ ٤. از او، از على بن حكم، از محمد بن بن سنان، از صبّاح بن سبّابه، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «شما را با بيزارى چه‌كار كه از يكديگر بيزارى مى‌جويد؟! به درستى كه مؤمنان، بعضى ازايشان، از بعضى ديگر بهتر و فاضل‌تر است. و بعضى ازايشان، نمازش از بعضى ديگر بيشتر. و بعضى ازايشان، چشمش از بعضى ديگر تيزتر است. و اينها درجه‌هاى مختلفه است».

باب در بيان نسبت اسلام‌

٢٢. باب در بيان نسبت اسلام‌

١٥٣٦/ ١. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از بعضى از اصحاب ما كه آن را مرفوع ساخته و گفته است كه: اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: «هر آينه نسبتى از براى اسلام بيان كنم كه كسى پيش از من نسبت آن را چنان بيان نكرده باشد، و كسى بعد از من نسبت آن را بيان نكند، مگر به آنچه مثل آن باشد. به درستى كه اسلام تسليم است و تسليم، يقين و يقين، تصديق و تصديق، اقرار و اقرار، عمل و عمل، ادا و به جا آوردن است آنچه را كه بايد به جا آورد. به درستى كه مؤمن دين خود را از رأى خويش فرا نگرفته است، وليكن از جانب پروردگارش به نزد او آمده؛ پس آن را فرا گرفته. به درستى كه مؤمن، يقينش در كردارش مى‌توان ديد، و كافر، انكارش در عملش مى‌توان ديد. و سوگند ياد مى‌كنم به آن خدايى كه جانم به دست قدرت او است كه امر ايشان را نشناختند؛ پس انكار كافران و منافقان را به كردارهاى خبيث و پليد ايشان اعتبار كنيد، و از آنها به ايشان پى بريد».

١٥٣٧/ ٢. از او، از پدرش، از عبداللَّه بن قاسم، از مدرك بن عبدالرحمان، از امام‌