١٤٧٧/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از على بن حكم، از ابوحمزه، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت: آن حضرت را سؤال كردم از قول خداى عز و جل:

«أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ»[٢] فرمود: «سكينه، ايمان است». ابوحمزه مى‌گويد: و نيز از آن حضرت سؤال كردم از قول خداى عز و جل: «وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ»[٣]. فرمود: «روح، ايمان است».

و ترجمه آيه اين است كه: «و تقويت كرد ايشان را به چيزى كه دل به آن زنده شود، از جانب خود».

١٤٧٨/ ٢. از او، از احمد، از صفوان، از ابان، از فضيل روايت است كه گفت: به امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم: «أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ»[٤]؛ يعنى: «آن گروه كه با دشمنان خدا دوستى نكنند، خدا ايمان را در دل‌هاى ايشان نوشته و ثبت فرموده [است‌]».

راوى مى‌گويد: عرض كردم: آيا ايشان را در آنچه خدا در دل‌هاى ايشان نوشته، كارى‌گرى و صنعتى هست؟ فرمود: «نه».

١٤٧٩/ ٣. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از ابن‌محبوب، از علا، از محمد بن مسلم، از امام محمد باقر عليه السلام كه فرمود: «سكينه، ايمان است».

١٤٨٠/ ٤. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از حفص بن بخترى و هشام بن سالم و غير ايشان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است در قول خداى عز و جل: «هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ» فرمود: «سكينه، ايمان است». و ترجمه آيه اين است كه او است آنكه فرو فرستاد چيزى را كه موجب آرام و آسايش است در دل‌هاى مومنان.

١٤٨١/ ٥. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى بن عبيد، از يونس، از جميل روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام را سؤال كردم از قول خداى عز و جل‌ «هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ»، فرمود: «سكينه، ايمان است».

راوى مى‌گويد: عرض كردم: «وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ»؟ فرمود: «روح، ايمان است». و نيز

[١]. و سَكينه- به فتح سين و كسر كاف-، در لغت به معنى آرامش و آسايش است.( مترجم)

[٢]. فتح، ٤: آرامش را بر دلهاى مؤمنان فرو فرستاد.

[٣]. مجادله، ٢٢.

[٤]. مجادله، ٢٢.