يا اميرالمؤمنين! حال تو چيست و چه بود؟ (يعنى تو را چه مى‌شود كه در تو عمل نمى‌كند؟) حضرت فرمود: «به درستى كه هر كس را وقتى است كه از او درنگذرد، و هر يك را سببى است كه از او تجاوز نكند. و چون امْر بر اين منوال است، پس آهسته باش و باز مگرد به سوى اين نوع سخنان دلخراش، و غير از اين نيست كه شيطان پليد اين سخن را بر زبانت دميد».

٢٢٨١/ ٢. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌محبوب، از جميل بن صالح، از عبداللَّه بن غالب، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «سزاوار است مؤمن را كه در او هشت خصلت باشد ...» تا آخر آن‌چه در باب بعد از باب نسبت اسلام گذشت.

٢٢٨٢/ ٣. ابوعلى اشعرى، از محمد بن عبدالجبّار، از ابن‌فضّال، از منصور بن يونس، از ابوحمزه، از حضرت على بن الحسين عليهما السلام روايت كرده است كه فرمود: «مؤمن خاموش مى‌شود كه سلامت يابد، و سخن مى‌گويد كه غنيمت بيند. امانَت خود را به دوستان حقيقى خويش خبر ندهد، و شهادت خود را از دشمنان خويش كتمان نكند و نپوشد. و به جهت ريا چيزى را از خوبى به جا نياورد، و از روى حيا آن را ترك نكند و وا نگذارد. اگر او را به پاكى ياد كنند و ثنا گويند بترسد از آن‌چه مى‌گويند، و از خدا طلب آمرزش كند براى آن‌چه نمى‌دانند. و گفتار آنكه او را نشناخته او را گول نزند. و از احصا و ضبط آن‌چه آن را به عمل آورده مى‌ترسد».

٢٢٨٣/ ٤. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از بعضى از آنان كه او را روايت كرده‌اند و آن را مرفوع ساخته به سوى امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود:

«مؤمن را قوّت و توانايى است در دين. و هوشيارى و آگاهى است با نرمى. و ايمان است با يقين. و حرص است در دانشمندى و خرّمى. و نشاط است در هدايت. و نيكى است در استقامت. و علم است در بردبارى. و زيركى است در مدارايى. و سخاوت است در حقّ. و راستى و ميانه‌روى است در بى‌نيازى. و نيك‌حالى است در حاجتمندى. و عفو و گذشت است در حال قدرت. و طاعت خدا است در نصيحت. و باز ايستادن است در شهوت. و پارسايى است در رغبت. و حرص است در جهاد. و نماز است در حال شغل. و صبر و