عرض كردم كه: دو كس از اهل كوفه را گرفتند و به ايشان گفتند كه: از اميرالمؤمنين بيزار شويد. پس يكى از آنها بيزار شد و ديگرى ابا كرد. و آنكه بيزار شده بود دست از او برداشتند و ديگرى را كشتند. فرمود كه: «امّا آنكه بيزار شده مردى است در دين خويش دانشمند، و امّا آنكه بيزار نشده مردى است كه به سوى بهشت شتافته».

٢٢٦٢/ ٢٢. على بن ابراهيم، از ابن‌ابى‌عمير، از جميل بن صالح روايت كرده است كه گفت:

امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «از عاقبت لغزش‌ها حذر كنيد».

٢٢٦٣/ ٢٣. ابوعلى اشعرى، از محمد بن عبدالجبّار، از محمد بن اسماعيل، از على بن نعمان، از ابن‌مسكان، از عبداللَّه بن ابى‌يعفور روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «تقيّه سپر مؤمن است. و تقيّه حرزگاه و جاى استوار مؤمن است. و كسى كه تقيّه ندارد، ايمان ندارد. و به درستى كه بنده‌اى حديثى از احاديث ما به سوى او واقع مى‌شود و آن را مى‌شنود، پس به آن حديث ديندارى مى‌كند و خداى عز و جل را مى‌پرستد در ميان خود و خدا، و همان باعث عزّتش در دنيا و نور در آخرت مى‌گردد. و به درستى كه بنده‌اى هست كه حديثى از احاديث ما به سوى او واقع مى‌شود، پس آن را آشكار مى‌كند، و همان باعث خوارى او مى‌شود در دنيا و خداى عز و جل آن نور را از او بر مى‌كَند».

باب در بيان كتمان و پوشيدن راز

٩٨. باب در بيان كتمان و پوشيدن راز

٢٢٦٤/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از ابن‌محبوب، از مالك بن عطيّه، از ابوحمزه، از حضرت على بن الحسين عليهما السلام روايت كرده است كه فرمود: «به خدا سوگند كه دوست مى‌دارم كه دو خصلت را كه در ميان شيعيان ما است فدا دهم به بعضى از گوشت بازوهاى خويش: يكى سبكى، و ديگرى كمىِ كتمان».

٢٢٦٥/ ٢. از او، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از عمّار بن مروان، از ابواسامه زيد شحّام روايت است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود: «مردم به دو خصلت مأمور شدند و آنها را ضائع كردند، و چنان شدند كه چيزى از آنها را ندارند: يكى صبر است، و ديگرى كتمان».

٢٢٦٦/ ٣. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از يونس بن عمّار، از سليمان بن خالد روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «اى سليمان! به درستى كه‌