وعده دهند خلف آن نكنند، و اگر كسى ايشان را امين دارد خيانت ننمايند، و اگر سخن كنند راست گويند. در شب راهب و مشغول عبادت‌اند و در روز شيران بيشه شجاعت. در روز روزه‌اند و در شب به عبادت ايستاده‌اند. هيچ همسايه‌اى را نرنجانند و همسايه‌اى به سبب ايشان بر رنجش نيايد. آنان كه رفتن ايشان بر روى زمين به هموارى يا عين خوارى است، و گام‌هاى ايشان به سوى خانه‌هاى بيوه‌زنان جارى، و مى‌روند در پس جنازه مردگان. خدا قرار دهد ما و شما را از پرهيزگاران».

٢٢٨٥/ ٦. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از قاسم بن عروه، از ابوالعبّاس روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «هر كه نيكى او را شاد كند و بدى او را برنجاند و ناخوش دارد، مؤمن است».

٢٢٨٦/ ٧. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن حسن بن علّان، از ابواسحاق خراسانى، از عمرو بن جميع عبدى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «شيعيان ما آنانند كه رنگ‌هاى ايشان شكسته و گونه‌هاى روى ايشان گشته، و كسانى كه پژمرده و كاهيده و لاغر و نزار گرديده‌اند. آنان كه چون ظلمت شب ايشان را فرو گيرد و بپوشاند، با حزن و اندوه رو به او آورند».

٢٢٨٧/ ٨. على بن ابراهيم، از پدرش، از حمّاد بن عيسى، از ابراهيم بن عمر يمانى، از مردى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «شيعيان ما اهل هدايت‌اند و اهل تقوى و اهل خير و اهل ايمان و اهل فتح و فيروزى».

٢٢٨٨/ ٩. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن اسماعيل، از منصور بزرج، از مفضّل روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه:

«بپرهيزيد از مردمان دون و زبون؛ زيرا كه شيعه على كسى است كه شكم و فرج خويش را نگاه دارد و در باب اينها عفّت ورزد، و جهادش سخت باشد، و براى آفريدگار خويش عمل كند، و ثواب او را اميد دارد، و از عقابش بترسد؛ پس هرگاه اين گروه موصوف به اين صفات را ديدى، بدان كه ايشان شيعيان جعفرند».

٢٢٨٩/ ١٠. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از ابن‌محبوب، از على بن رئاب، از ابن‌ابى‌يعفور، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «به درستى كه شيعيان‌