١٨٠٤/ ٧. ابوعلى اشعرى، از محمد بن عبدالجبّار، از ابن‌فضّال، از غالب بن عثمان، از عبداللَّه بن منذر، از وصّافى، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه خشمى را فرو خورد، و حال آنكه او قادر باشد بر امضاى آن، خدا در روز قيامت دل او را پر گرداند از ايمنى و ايمان».

١٨٠٥/ ٨. حسين بن محمد، از معلىّ بن محمد، از حسن بن على وشّاء، از عبدالكريم بن عمرو، از ابواسامه- يعنى زيد شحّام-، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت:

حضرت به من فرمود كه: «اى زيد! صبر كن بر اذيّت دشمنان نعمت‌ها؛ زيرا كه تو هرگز نمى‌توانى كه سزا دهى كسى را كه در باب تو خدا را نافرمانى كرده است، به چيزى كه بهتر باشد از آنكه خدا را در باب او فرمانبردارى كنى. اى زيد! به درستى كه خدا دين اسلام را برگزيده و آن را اختيار كرده؛ پس صحبت آن را نيكو گردانيد به سخاوت و خوش‌خلقى».

١٨٠٦/ ٩. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس، از حفص جامه سابرى فروش، از ابوحمزه، از حضرت على بن الحسين- عليهماالسّلام- روايت كرده است كه فرمود:

«رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: از جمله دوست‌ترين راه‌ها به سوى خداى عز و جل دو جرعه است:

يكى جرعه خشمى كه آن را به بردبارى رد كنى؛ و يكى جرعه مصيبتى كه آن را به صبر برگردانى».

١٨٠٧/ ١٠. على بن ابراهيم، از پدرش، از حمّاد، از ربعىّ، از آنكه او را حديث كرده از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: «پدرم به من فرمود كه: اى فرزند عزيز من! چيزى نيست كه چشم پدرت را بيشتر روشن كند، از جرعه خشمى كه عاقبت آن صبر باشد. و مرا شاد نمى‌كند كه شتران سرخ مو از براى من باشد، در مقابل خوارى نفس من».

١٨٠٨/ ١١. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از معاوية بن وهب، از معاذ بن مسلم، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «صبر كنيد بر اذيّت دشمنانِ نعمت‌ها؛ زيرا كه تو هرگز نمى‌توانى كه سزا دهى كسى را كه در باب تو خدا را نافرمانى كرده است، به چيزى كه بهتر باشد از آنكه خدا را در باب او اطاعت كنى».

١٨٠٩/ ١٢. از او، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از خلّاد، از ثمالى، از حضرت على بن الحسين عليهما السلام روايت است كه گفت: آن حضرت فرمود: «دوست نمى‌دارم كه شتران سرخ‌مو