١٧٨٧/ ٧. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از بكر بن صالح، از حسن بن على، از عبداللَّه بن ابراهيم، از على بن ابوعلى لهبى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: چهار چيز است كه هر كه آنها در او باشد، و از فرق سر تا پاهايش گناهان باشد، خدا آن گناهان را به نيكى‌ها بدل كند، و آنها: راستگويى و حيا و خوش‌خلقى و شكر است».

باب در بيان عفو

٥٣. باب در بيان عفو[١]

١٧٨٨/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از عبداللَّه بن سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله در خطبه خويش فرمود: آيا نمى‌خواهيد كه شما را خبر دهم به بهترين طبيعت‌ها و اخلاق در دنيا و آخرت!؟ و آن عفو است از كسى كه بر تو ستم كرده باشد؛ و پيوند كنى با كسى كه از تو بريده باشد؛ و نيكى كردن با كسى كه با تو بد كرده باشد؛ و عطا كردن به كسى كه تو را محروم و بى‌بهره كرده باشد».

١٧٨٩/ ٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از محمد بن عبدالحميد، از يونس بن يعقوب، از غرّة بن دينار رقّى، از ابواسحاق سبيعى كه آن را مرفوع ساخته و گفته است كه: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا نمى‌خواهيد كه شما را دلالت كنم بر بهترين اخلاق در دنيا و آخرت!؟ و آن اين است كه: پيوند كنى با كسى كه از تو بريده باشد؛ و عطا كنى به كسى كه تو را محروم و بى‌نصيب كرده باشد؛ و عفو كنى از كسى كه بر تو ستم كرده باشد».

١٧٩٠/ ٣. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى بن عبيد، از يونس بن عبدالرحمان، از ابوعبداللَّه نشيب لفائفى، از حمران بن اعين روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود: «سه چيز است كه از مكارم اخلاق است در دنيا و آخرت، و آن اين است كه: عفو كنى از آنكه بر تو ستم كرده؛ و پيوند كنى با آنكه از تو بريده؛ و بردبارى نمايى هرگاه بر تو جهالت شود».

١٧٩١/ ٤. على، از پدرش روايت كرده است و محمد بن اسماعيل، از فضيل بن شاذان، و هر دو، از ابن‌ابى‌عمير، از ابراهيم بن عبدالحميد، از ابوحمزه ثمالى، از حضرت على بن‌

[١]. و عفو، از گناه و بدى كسى درگذشتن است.( مترجم)