١٨٩٥/ ٣. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس، از ابوايّوب خزّاز، از ابوحمزه، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: به درستى كه از جمله اخلاقى كه بر دين بيشتر اعانت مى‌كند، بى‌رغبتى در دنيا است».

١٨٩٦/ ٤. على بن ابراهيم روايت كرده است، از پدرش و على بن محمد، از قاسم بن محمد، از سليمان بن داود منقرى، از على بن هاشم بن يزيد، از پدرش كه مردى از حضرت على بن الحسين عليهما السلام سؤال كرد از زهد و بى‌رغبتى در دنيا. فرمود كه: «زهد ده چيز است؛ پس درجه بلندتر زهد پارسايى است، و درجه بلندتر پارسايى، پست‌تر درجه يقين است. و درجه بلندتر يقين، پست تر درجات رضا است. بدان و آگاه باش! كه زهد در يك آيه از كتاب خداى عز و جل مذكور است و آن اين است كه: «لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ»[١] و ترجمه آيه مذكور شد.[٢]

١٨٩٧/ ٥. و به همين اسناد، از منقرى، از سفيان بن عيينه روايت است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام و آن حضرت مى‌فرمود كه: «هر دلى كه شك يا شرك در آن باشد، ساقط و افتاده است. و جز اين نيست كه به زهد اين را اراده كردند، كه دل‌هاى ايشان فارغ باشد از براى امور آخرت».

١٨٩٨/ ٦. على، از پدرش، از ابن‌محبوب، از علاء بن رزين، از محمد بن مسلم، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه: نشانه آنكه در ثواب آخرت رغبت دارد، بى‌رغبتى او است در آرايش و به جهت دنياى شتابان كه مال و منال است. و بدانيد كه بى‌رغبتى آنكه در اين دنيا رغبت ندارد، او را كم نمى‌كند از آن‌چه خداى عز و جل از برايش در آن تقسيم فرموده، و اگرچه بى‌رغبت باشد. و به درستى كه حرصِ صاحب حرص بر آرايش و به جهت دنياى شتابان، او را زياد نمى‌كند در آن، و هر چند كه حرص داشته باشد؛ پس مغبون و گول‌خورده كسى است كه از بهره آخرت خويش محروم و بى‌بهره باشد».

١٨٩٩/ ٧. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از محمد بن يحيى خثعمى، از طلحة بن زيد، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «چيزى از دنيا رسول خدا صلى الله عليه و آله را به‌

[١]. حديد، ٢٣. تا بر آنچه از دستتان رفته غم مخوريد و به آنچه به شما رسيده شادى مكنيد.

[٢]. و در باب« رضا به قضاى خدا» نظير اين حديث مذكور شد، با اختلاف در متن و سند.( مترجم)