از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «عيسى بن مريم عليه السلام فرمود كه: از براى دنيا عمل مى‌كنيد، و حال آنكه در آن روزى داده مى‌شويد، بى‌آنكه عمل كنيد. و از براى آخرت عمل نمى‌كنيد، و حال آنكه در آن روزى داده نمى‌شود، مگر به عمل. واى بر شما! بد دانايانى هستيد.[١] مزد را مى‌گيريد و عمل را ضايع مى‌كنيد. بسيار نزديك است كه عمل صاحب عمل مقبول گردد، و نزديك است كه از تنگى دنيا بيرون رويد، به سوى تاريكى قبر.

چگونه از اهل علم باشد، كسى كه در كار رفتن به سوى آخرت خويش باشد، و حال آنكه رو به دنياى خود داشته باشد، و چيزى كه به او زيان مى‌رساند، به سوى او دوست‌تر باشد، از آنچه به او نفع مى‌بخشد».

٢٥٩٩/ ١٤. از او، از پدرش، از محمد بن عمرو در آنچه مى‌دانم، از ابو على حذّاء، از حريز، از زراره و محمد بن مسلم، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «وقتى كه بنده نسبت به خداى عز و جل از هر وقت دورتر باشد، وقتى است كه او را همّتى غير از شكم و فرجش نباشد».

٢٦٠٠/ ١٥. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از ابن محبوب، از عبداللَّه بن سنان، و عبد العزيز عبدى، از عبد اللَّه بن ابى يعفور، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:

«هر كه صبح و شام كند و دنيا مقصود بزرگترش باشد، خداى عز و جل فقر را در ميان دو چشمش قرار دهد، و امرش را پراكنده گرداند، و از دنيا نيابد، مگر آنچه را كه از برايش قسمت شده. و هر كه صبح و شام كند و آخرت مقصود بزرگترش باشد، خداى عز و جل بى‌نيازى را در دلش قرار دهد، و امرش را از برايش جمع كند».

٢٦٠١/ ١٦. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس، از ابن سنان، از حفص بن قرط، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه با دنيا بسيار به هم بافته و در هم در رفته باشند، حسرتش در نزد جدايى از آن سخت‌تر باشد».

٢٦٠٢/ ١٧. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن محبوب، از عبد العزيز عبدى، از ابن ابى يعفور روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «هر كه دلش‌

[١]. و شايد كه در اينجا تصحيفى شده باشد، و عبارت به وضعى بوده كه ترجمه آن اين باشد كه: بد كاركنانى هستيد؛ چرا كه، بعد از اين مى‌فرمايد كه: مزد را مى‌گيريد و عمل را ضايع مى‌كنيد. وليكن در همه نسخ كافى كه به نظر رسيد، به آن وضع است كه در اوّل ذكر شد، و دور نيست كه تتمّه حديث، مؤيّد صحّت آن باشد؛ چرا كه مى‌فرمايد: مزدرا.( مترجم)