ظاهر مى‌شود از عمل. و ايمان، يك درجه از اسلام بلندتر است؛ زيرا كه ايمان با اسلام در ظاهر شركت دارد، و اسلام با ايمان در باطن شركت ندارد، و هر چند كه در گفتار و صفت با هم جمع باشند».[١]

١٥١٢/ ٢. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس بن عبدالرحمان، از موسى بن بكير[٢]، از فضيل بن يسار، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «ايمان با اسلام مشاركت دارد و اسلام با ايمان مشاركت ندارد».

١٥١٣/ ٣. على، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از جميل بن درّاج، از فضيل بن يسار روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى فرمود: «ايمان با اسلام مشاركت مى‌كند و اسلام با آن مشاركت نمى‌كند؛ زيرا كه ايمان چيزى است كه در دل‌ها ثابت شده، و اسلام آن چيزى است كه نكاح‌ها و ميراث‌ها و حفظ خون‌ها بر آن جارى است. و ايمان با اسلام شركت مى‌كند و اسلام با ايمان شركت نمى‌كند».

١٥١٤/ ٤. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از حسن بن محبوب، از ابوالصبّاح كنانى كه گفت: به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم: كدام يك از اين دو افضل است؛ ايمان يا اسلام؟ پس به درستى‌كه آنان كه در نزد ما هستند، مى‌گويند كه: اسلام از ايمان افضل است.

فرمود: «ايمان از اسلام بالاتر است». عرض كردم: بيان آن را به من عطا كن و مرا به آن فيروزى ده، تا توانگر شوم و در جواب دادن خصم قوى باشم. فرمود: «چه مى‌گويى در باب كسى كه در مسجدالحرام از روى عمد حدث كند؟» عرض كردم: او را مى‌زنند؛ زدنى سخت.

فرمود: درست يافتى.

وفرمود: «چه مى‌گويى در باب كسى كه در خانه كعبه از روى عمد حدث كند؟» عرض كردم: او را مى‌كشند. فرمود: «درست يافتى. آيا نمى‌بينى كه خانه كعبه از مسجدالحرام‌

[١]. و مراد اين است كه ايمان با اسلام، در جميع احوال ظاهر كه در اسلام معتبر است؛ مانند نماز و زكات و غير آن، شركت دارد، و اسلام با ايمان در همه امور باطنه كه در ايمان معتبر است، شركت ندارد؛ زيرا كه در تصديق به ولايت با آن مشاركت ندارد، و هر چند كه در شهادتين با هم اجتماع بسته باشند.( مترجم)

[٢]. در هر دو نسخه،« بكير» آمده، اما نسخه متن عربى يعنى« بكر» درست است؛ ر. ك: معجم رجال الحديث، ج ١٩، ص ٢٨ تا ص ٣١.