٢٥٢٥/ ٧. از او، از عثمان بن عيسى، از عبدالرحمان بن سيابه، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «بپرهيزيد از بدى و مخالفت كردن با يكديگر؛ زيرا كه آن موجب ناخوشى و اذيّت مى‌گردد، و زشتى و عيب را ظاهر مى‌سازد».

٢٥٢٦/ ٨. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابن محبوب، از عنبسة بن عابد[١]، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «از خصومت بپرهيزيد؛ زيرا كه آن، دل را مشغول مى‌سازد، و موجب نفاق مى‌شود، و كينه‌ها را كسب مى‌كند».

٢٥٢٧/ ٩. على بن ابراهيم، از پدرش، تا آخر حديث پنجم اين باب‌[٢].

٢٥٢٨/ ١٠. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن مهران، از عبد اللَّه بن سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه:

هرگز جبرئيل عليه السلام به نزد من نيامد، مگر آنكه مرا پند داد و آخر گفتارش با من اين بود كه:

بپرهيز از بدى و مخالفت كردن با مردمان؛ زيرا كه، آن، زشتى و عيب را ظاهر مى‌كند، و عزّت را مى‌برد».

٢٥٢٩/ ١١. على بن ابراهيم، از پدرش و محمد بن اسماعيل، از فضل بن شاذان و هر دو، از ابن ابى عمير، از ابراهيم بن عبد الحميد، از وليد بن صبيح روايت كرده‌اند كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: جبرئيل در هيچ چيز با من عهد نكرد؛ مانند آن‌چه با من عهد كرد در باب دشمنى كردن با مردان» (يعنى وصيّتش در اين باب و نهى از آن، از همه چيز بيشتر بود).

٢٥٣٠/ ١٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن ابى‌عبداللَّه، از بعضى از اصحاب خويش كه آن را مرفوع ساخته و گفته است كه: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه:

«هر كه دشمنى را بكارد، آن‌چه را كه افشانده مى‌دروَد».

باب در بيان خشم گرفتن‌

١٢١. باب در بيان خشم گرفتن‌

٢٥٣١/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام‌

[١]. همان گونه كه در متن عربى آمده« عنبسة العابد» صحيح، و« بن» اضافى است.

[٢]. و ظاهر اين است كه اين تكرار از ناسخين باشد، و سبب آن اختلاف موضع حديث است در نسخ كافى.( مترجم)