٢٥٠٤/ ١٨. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از جميل بن درّاج، از زراره، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت: آن حضرت را سؤال كردم از مردى كه چيزى از عمل خير را مى‌كند و انسانى او را مى‌بيند، و همان او را شاد مى‌گرداند. فرمود كه: «باكى نيست؛ زيرا كه كسى نيست، مگر آنكه دوست مى‌دارد كه در ميان مردم خوبى از برايش ظاهر شود، وليكن هرگاه چنان نباشد كه آن عمل را از براى همين كرده باشد».

باب در بيان طلب رياست و مهترى‌

١١٧. باب در بيان طلب رياست و مهترى‌

٢٥٠٥/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از معمّر بن خلّاد، از امام موسى‌كاظم عليه السلام روايت كرده است كه: مردى را ذكر كرده و گفت كه: رياست و مهترى را دوست مى‌دارد. فرمود كه: «دو گرگ درنده خونخوارى كه در گله گوسفندى افتاده باشند كه شبان‌هاى آن متفرّق باشند، بيشتر از رياست، در دين مسلم ضرر نمى‌رسانند».

٢٥٠٦/ ٢. از او، از احمد، از سعيد بن جناح، از برادرش ابو عامر، از مردى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «هر كه طالب رياست است، هلاك مى‌شود».

٢٥٠٧/ ٣. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از عبد اللَّه بن مغيره، از عبد اللَّه بن مسكان كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «بپرهيزد از اين گروه سران كه سرورى مى‌جويند. پس به خدا سوگند كه كفش‌ها در پشت سر مردى صدا نكرده، مگر آنكه خود هلاك گرديد و ديگران را هلاك گردانيده است».

٢٥٠٨/ ٤. و از او، از محمد بن اسماعيل بن بزيع و غير او روايت است كه آن را مرفوع ساخته‌اند و گفته كه: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «ملعون است، هر كه سرورى جويد و طالب رياست باشد. ملعون است، هر كه قصد آن كند. ملعون است، هر كه با خود در باب آن حديث گويد» (و با نفس خويش سخن كند).

٢٥٠٩/ ٥. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از حسن بن ايّوب، از ابو عقيله صيرفى روايت كرده است كه گفت: حديث كرد ما را كرّام، از ابوحمزه ثمالى كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام به من فرمود كه: «بپرهيز از رياست، و بپرهيز از آنكه در عقب مردمان‌